Zakończeniem jest śmierć - Agata Christie

W końcu trafiła mi się naprawdę wyjątkowa książka, o której tytule usłyszałam typowo przez przypadek. No bo, że Egipt to wiadomo (chociażby Śmierć na Nilu się kłania), ale - hola! hola! - kto to słyszał, by Christie osadzała czas akcji... około 2000 lat p.n.e.? Wierzcie bądź nie, ale to nie jedyna niespodzianka jaka czeka czytelnika podczas lektury Zakończeniem jest śmierć.
 

Renisenb to młoda, niewinna i bardzo dobra kobieta - młoda wdowa, która po śmierci męża zmuszona jest powrócić do domu swego ojca - samego kapłana ka (odprawiającego uroczystości pogrzebowe) Imphotepa. Jako że atmosfera w domu pozostała niezmienna, a wszystkich członków rodziny traktuje z miłością, nie jest jej smutny ten powrót. Do czasu, gdy pewnego dnia jej ojciec powraca do domu z młodą, piękną konkubiną, Nofret. Jej piękna buźka całkowicie kontrastuje z jej poczynaniami pełnymi nienawiści. W momencie, gdy cała rodzina sprzymierza się przeciw niej, a pan domu postanawia ich wydziedziczyć, śmierć wisi w powietrzu. Najpierw Nofret spada ze skał, następnie najstarszy brat, Sobek, umiera wypiwszy truciznę, później najmłodszy brat zostaje utopiony... Prawdę może odkryć tylko Renisenb przy pomocy kochanej babci Esy oraz oddanego jej przyjaciela, Horiego. Lecz co, jeżeli jedno z nich jest mordercą?

Tajemnice królów - Victoria Gische

Nie jest tajemnicą, że uwielbiam powieści historyczne. Zapewne ma to związek z tym, że kocham sama z siebie historię (choć nie tę szkolną wysadzaną datami, które w dodatku trzeba znać na pamięć - po co?), tylko tę o prawdziwym życiu, ponieważ tylko dzięki niej potrafię dowiedzieć się czegoś ciekawego o moich przodkach! Choć z Egiptem raczej nie mam za wiele wspólnego, to i tak lubiłam zawsze się uczyć o starożytności. Nie bez przyjemności zasiadłam do Tajemnicy królów.

Wydarzenia, jakie zaszły przed objęciem tronu przez Horemheba, determinują nie tylko działania nowego władcy, ale mają zasadniczy wpływ na życie głównego bohatera - Shardana. Czy uda mu się uzyskać odpowiedzi na pytania, jakie stawia monarcha? Czy sprosta zadaniom, jakie nałożył na jego barki Horemheb? Czy upora się z przeszłością i pogodzi z siostrą, która obwinia go za swoje nieudane życie? I czy zapewni bezpieczny los kobiecie, którą pokochał od pierwszego wejrzenia?

Victoria Gische nie jest obcą mi autorką. Choć Tajemnice królów to pierwsza jej powieść, którą przeczytałam, słyszałam już wcześniej o Lucyferze. Mojej historii oraz Kochance królewskiego rzeźbiarza. Tę pierwszą miałam przeczytać w ebooku, ale jak to często bywa - coś innego stanęło mi na drodze. Wiem, że autorka interesuje się historią za co już na starcie dostała ode mnie spory kredyt zaufania! Nic, tylko po prostu usiąść i czytać jej książki! Tak też zrobiłam!

I nieco tego pożałowałam. Jednak jest coś takiego, że coś sobie wyobrażamy (jaka ta książka będzie wspaniała), by później gorzko się rozczarować. Liczyłam na niezapomnianą przygodę literacką, jaką funduje mi zawsze chociażby Philippa Gregory, a zamiast tego dostałam pełno luk fabularnych, nierówną akcję oraz brak logiki. 

Faraon - Bolesław Prus

Bolesław Prus to nazwiska znane każdemu Polakowi od szkoły średniej. "Lalka" [RECENZJA] do dziś budzi żywe emocje wśród coraz to młodszych pokoleń. Jednakże ten pozytywistyczny pisarz miał w swoim dorobku o wiele więcej napisanych historii aniżeli o sławnym Stanisławie Wokulskim. Chociażby taki "Faraon" jest dobrym przykładem tego, iż Bolesław Prus pisał ambitne (a przy okazji bardzo obszerne) dzieła!

Starożytny Egipt to ostatni kraj, którym ktoś chciałby ówcześnie rządzić. Sam faraon, Ramzes XII, jest jedynie pionkiem w rękach prawdziwej władzy - kapłanów. Wszystko zmierza ku upadkowi, kiedy to kraj zdaje się znajdować w stanie głębokiego kryzysu – zmniejsza się zaludnienie i wpływy finansowe, a nawet pogłębia się i tak już duże zadłużenie państwa przez pożyczanie ogromnych sum od Fenicjan. By zapobiec ostatecznemu zrujnowaniu tej przepięknej krainy - młody następca tronu a syn ówczesnego faraona, postanawia wyruszyć w podróż, by lepiej poznać państwo, którym miałby zarządzać. Okazja pojawia się już niebawem - kiedy Ramzes XII umiera, insygnia władzy zostaje przekazana Ramzesowi XIII. Posiada on już wystarczającą wiedzę, by poprowadzić swój naród ku dobrobytowi. Niestety nie docenia on sił swych  przeciwników...