Śmierć nadchodzi jesienią - Agata Christie

Ach, Agatka, Agatka. Jakże dawno już nic nie czytałam jej autorstwa. Zdecydowanie można się za nią stęsknić i zapragnąć wziąć do ręki jedną z jej niezwykle nastrojowych książek. Obojętnie którą. Każda przypadnie do gustu. Stąd też bez zastanowienia zamówiłam sobie Śmierć nadchodzi jesienią w Księgarni TaniaKsiazka.pl i zabrałam się za lekturę.

Nie będę ukrywać. Preferuję powieści od opowiadań. Przynajmniej zawsze tak było. Nie zmienia to jednak faktu, że im jestem starsza, tym bardziej doceniam kunszt opowiadania krótko i zwięźle. To jednak dar pisarski, jeżeli autor potrafi łatwo i zgrabnie, a przede wszystkim szybko, wprowadzić czytelnik do świata. Christie jest w tym geniuszem, ponieważ do każdego z opowiadań z tomiku Śmierć nadchodzi jesienią - a opowiadań jest aż osiemnaście - wchodzi się błyskawicznie. I naprawdę nie ma znaczenia, czy opowiadania mają po dwadzieścia stron czy po niespełna dziesięć. 

Karty na stół - Agatha Christie

Fakt, że luksusowa kolekcja powieści Agaty Christie nieustannie rozrasta się o kolejne tytuły, oznacza, że powieści kryminalne tejże autorki wciąż mają się dobrze w tym kraju. Powiedziałabym nawet bardzo dobrze. Kolekcja, która miała składać się tylko z pięciu tytułów, nagle stała się kolejną serią wydawniczą, zyskując swoich fanów przez wzgląd na twardą oprawę i eleganckie wykonanie ulubionych tytułów. Zamówione w Taniej Książce Karty na stół idealnie wpasowują się w kolekcję książek, które każdy musi przeczytać.

Pan Shaitana, cudzoziemiec z Orientu, ma egzotyczne hobby: sprasza na brydża morderców. Co gorsza, podczas spotkania pozwala sobie na słabo zawoalowane aluzje. Przynajmniej jeden z brydżystów słucha go uważnie, ponieważ gospodarzowi nie udaje się doczekać końca kolejnego robra... Wśród zaproszonych są jeszcze: pisarka poczytnych kryminałów Ariadna Oliver i niemniej słynny detektyw – Herkules Poirot.

Tajemnica gwiazdkowego puddingu - Agata Christie

Tajemnica gwiazdkowego puddingu zamówiona w księgarni Tania Ksiażka to nie powieść, lecz zbiór opowiadań, w których głównym bohaterem jest belgijski detektyw - Herkules Poirot. W przypadku jednego opowiadania prym wiedzie niezrównana panna Marple. Opowiadania są krótkie, konkretne, nastawione na początek, rozwinięcie i rozwiązanie zagadki. Jak to zwykle bywa w przypadku twórczości Agaty Christie, niektóre opowiadania są lepsze, inne gorsze, ale mimo to całość to smaczna kryminalna uczta, nie tylko dla fanów Królowej Kryminału.

Dom zbrodni - Agata Christie

Jak ja uwielbiam Agatę Christie! Jest jednym z bardzo niewielu pisarzy, po których książki sięgam w ciemno - nie patrząc na tytuł, opis, okładkę, jedynie spoglądając na autora. Całkowicie zrozumiałe jest dla mnie, dlaczego nazwisko Królowej Kryminałów przyciąga wciąż i wciąż nowych czytelników. Przed państwem Dom zbrodni, który możecie zamówić w Taniej Książce, czyli jedna z ulubionych powieści samej autorki.

 

Charles, podczas wakacji w Kairze, poznał kobietę swojego życia - Sophię. Obiecał jej, że jak tylko wróci z wojny, oświadczy się jej i wezmą ślub. Dziewczyna zgadza się na tę propozycję, lecz dwa lata później jest zmuszona odwołać słowa. Okazuje się bowiem, iż jej dziadek - sławny milioner, Arystydes Leonides - został otruty. Charles wraz z ojcem-policjantem oraz jego podwładnymi postanawia poznać prawdę. Jest tylko jeden problem - nikt nie ma pewnego motywu.

Morderstwo w Mezopotamii - Agata Christie

Pozwólcie, że przeniesiemy się do słonecznej krainy, gdzie za dnia świeci słońce, a gdy zachodzi... pojawia się maska! Maska, która ma przypominać kobiecie, iż jej mąż na nią czeka! Brzmi dziwnie? Ani trochę. Wystarczy tylko wskoczyć w Morderstwo w Mezopotamii zamówionej na Taniej Książki i hop!

Amy Leatheran - z zawodu pielęgniarka - zostaje wynajęta przez światowej sławy archeologa, Erica Leidnera. Ma zająć się jego "chorą" żoną, która rzekomo ma zwidy i lęki. Główna bohaterka zaprzyjaźnia się z Luizą, kobietą uważaną za chodzącą "Królową Śniegu", która następnie opowiada jej o listach z pogróżkami, które otrzymuje nieprzerwanie od pierwszego męża, Fryderyka. Czuje się obserwowana i śledziona nawet pod irackim słońcem. Czy kogoś zaskoczę, jeżeli niebawem zostaje znaleziona martwa w swoim pokoju? Amy Leatheran jest przerażona - szczególnie po drugim morderstwie - zatem postanawia wezwać na pomoc sławnego detektywa, Herkulesa Poirota. 

Kurtyna - Agatha Christie

Minęło wiele lat od momentu, gdy Hastings spotkał się z Herkulesem Poirotem. Nie spodziewał się, że wielkiego detektywa pokona cokolwiek, a tym bardziej choroba. Mały Belg jeździ na wózku, skarży się na bóle serca. Ale spokojnie! Jego szare komóreczki działają w pełni. I ma plan! Zaprasza Hastingsa do pensjonatu w Styles z konkretnego powodu - jego stary przyjaciel ma być oczami i uszami, gdyż... zdarzy się morderstwo. Nie znamy mordercy, tożsamość ofiary również jest nieznana, jednakże obecność Iksa świadczy o tym, że coś złego się wydarzy. A jak wiadomo, Herkules Poirot nigdy się nie myli.

Ten dzień musiał kiedyś nadejść. Dzień, kiedy wszystko się kończy; kiedy opada kurtyna. Przeczytałam wszystkie książki o Herkulesie Poirocie, więc mogłam wreszcie zamówić Kurtynę w Taniej Książce. Oczywista oczywistość, że miałam ogromne oczekiwania. Bardzo trudne zadanie stanęło przed Agatą Christie, by napisać coś na tyle wyjątkowego, by poczuć satysfakcję z lektury. Uwaga - udało się!

Śmierć na Nilu - Agata Christie

Detektyw Herkules Poirot wyrusza na zasłużony odpoczynek - wypływa do Egiptu. Spokojny rejs po Nilu niestety przemienia się w piekło dla jednej z uczestniczek luksusowej wyprawy. Linnet Ridgeway zostaje postrzelona. To kobieta, która miała wszystko - pieniądze, sławę, a nawet wielką miłość. Dlatego tak wiele ludzi pragnęło ją zamordować i dlatego też rozwiązanie tej zagadki nie będzie takie proste, jak się na pozór wydaje.

Komiksy Agaty Christie: Tajemnicza historia w Styles & Śmierć na Nilu

 W 2020 roku mija setna rocznica debiutu kobiety, która odmieniła wizję kryminałów. Agata Christie - gdyż to o niej mowa - sprawiła, że kryminały stały się bezkrwawe, ale inteligentne. Sprawiły, że wspólnie z detektywem, możemy rozwiązywać sprawy. Główkować i myśleć nietuzinkowo. Być częścią czegoś większego.

Nic zatem dziwnego, że Agata Christie stała się bestsellerową powieściopisarką. Że jej książki przeszły do historii i zostały zekranizowane. Że w końcu ktoś uznał, że jej powieści zasługują na kolejną formę sztuki, jaką jest komiks.

Tym oto sposobem na światowy rynek literacki (w tym także polski) pojawiły się komiksy na podstawie najpopularniejszych powieści Agaty Christie. Ja mam Wam do pokazania dwa tytuły: Tajemnicza historia w Styles (debiut Christie) oraz Śmierć na Nilu (ekranizacja pojawi się w kinach w grudniu tego roku).

Agata Christie i jej Morderstwo w Orient Expressie - książka vs. film?

W związku z premierą filmu, która sprawiła, że doczekałam się nowej odsłony graficznej dobrze znanej mi powieści Agaty Christie przez Wydawnictwo Dolnośląskie, postanowiłam przygotować na dziś coś innego niż zawsze. Odświeżyłam sobie Morderstwo w Orient Expressie i zaraz po tym odwiedziłam Multikino. Dzięki temu udało mi się wyłapać podobieństwa (chyba aż jedno) i różnice pomiędzy książką a ekranizacją! Zainteresowani? Mam nadzieję! Zapraszam.

Jak już wiecie po mojej recenzji, film bardzo odstaje od niektórych wydarzeń z książki. Jeżeli ktoś nie chce sobie sobie zepsuć niespodzianki - niech nie czyta tego posta albo zajrzy do niego po lekturze i seansie. Wymienię te najbardziej istotne szczegóły - te, które najbardziej rzucają się w oczy. Dlatego też potraktujcie ten post jako swego rodzaju ciekawostki!

Morderstwo w Orient Expressie [2017], czyli kryminał w klasie drugiej

Mało jest takich filmów, których szczerze nie mogę się doczekać. Morderstwo w Orient Expressie było właśnie jednym z tych nielicznych. Po genialnym serialu BBC na bazie najpopularniejszej powieści Agaty Christie - I nie było już nikogo - liczyłam (nie bez powodu przecież!) na równie dobrą ekranizację książki z drugiego miejsca z rankingu. Czy się zawiodłam? Cóż... i tak, i nie. Ale o tym już zaraz. Zapraszam na filmową recenzję.

Sławny detektyw Hercules Poirot (Kenneth Branagh) musi koniecznie wracać do Londynu, dlatego dzięki pomocy zaufanego przyjaciela, Bouca (Tom Bateman), w ostatniej chwili wsiada do luksusowego Orient Expressu. Krótki jest jego odpoczynek po rozwiązanej sprawie w Stambule, ponieważ w pociągu dochodzi do morderstwa, a ofiarą pada amerykański biznesmen (Johnny Depp). Okoliczności śmierci są niezwykle frapujące, a poszlaki mylące. Wychodzi na jaw, że wszyscy mógłby mieć motyw, a przy tym każdy ma alibi.

Na wstępie chciałabym tylko wspomnieć o pewnych pogłoskach, krążących w Internecie, a mówiących o sprzecznych z prawdą plotkach, jakoby Morderstwo w Orient Expressie w reżyserii Kennetha Branagha było remakiem filmu z roku 1974. Wierutne kłamstwo. To przede wszystkim ekranizacja powieści Królowej Kryminału o tym samym tytule. Tyle że nieco przekombinowane w typowo hollywoodzkim stylu.

Zamknięta trumna - Sophie Hannah

Trochę to trwało, ale w końcu dorwałam drugi tom nowych przygód Herkulesa Poirota. Inicjały zbrodni - choć niewybitne - były miłą odskocznią literacką. Oczekiwałam czegoś podobnego od Zamkniętej trumny. Tym razem jednak ze świadomości, iż od przeczytania wyżej wymienionego tytułu poznałam więcej powieści Agaty Christie, a także Sophie Hannah. Co z tego wynikło?
 

Lady Athelinda Playford jest kobietą zamożną i jako osoba bogata pragnie przepisać komuś swój spadek. Nieoczekiwanie cała jej fortuna ma przypaść Josephowi Scothcherowi, co budzi wątpliwości, bowiem Scotcher jest chory i nikt nie daje mu więcej niż kilka miesięcy życia. Swą nowinę ogłasza na przyjęciu w swej pięknej irlandzkiej rezydencji. Nie dziwi nikogo, iż jej decyzja stwarza popłoch i rozgoryczenie, lecz nikt nie przypuszczał, by jeszcze tego samego dnia ów spadkobierca zginął... Na całe jednak szczęście wśród gości znajduje się Herkules Poirot.

Agata Christie vs Obyczajówki? Podsumowanie walki!

Ten, kto śledzi mojego bloga dłużej niż miesiąc wie doskonale, jak ogromną sympatią darzę powieści pod nazwiskiem Agaty Christie. Nie od dziś postawiłam sobie za cel przeczytać wszystkie jej tytuły. A mówiąc wszystkie, mam na myśli także te, które napisała pod pseudonimem Mary Westmacott. Książki te - a jest ich jedynie sześć - nie są jednak kryminałami, lecz obyczajówkami.

Pod pseudonimem Mary Westmacott, ujawnionym dopiero po ok. 20 latach od publikacji, napisała sześć słodko-gorzkich powieści o zbrodniach serca, równie frapujących i niezapomnianych jak jej najlepsze opowiadania kryminalne.

Wydawnictwo Dolnośląskie w przeciągu ostatniego roku (a może dwóch?) wydało cztery z sześciu owych obyczajówek Agaty Christie. W tym momencie mam je u siebie i - jak już wiecie - trzy z nich już przeczytałam. Jakie mam ogólne wrażenia? Czy Królowa Kryminałów sprostała wyzwaniu powieści obyczajówek?

W samotności; Róża i cis oraz Brzemię. Wszystkie trzy napisane zostały w sposób charakterystyczny dla Christie - dominują żywe dialogi, opisów nie jest za dużo, a jak są, to niezwykle zwięzłe. Książki czyta się jednym tchem, a w momencie kiedy w końcu udaje nam się nabrać oddechu... okazuje się, że jesteśmy już po lekturze. Bardzo dobrej lekturze.

Róża i cis - Agata Christie [Mary Westmacott]

Oto moje trzecie spotkanie z ukrywającą się pod pseudonimem Agatą Christie. Można uznać Różę i cis za półmetek. W sumie idealnie by się to zgadzało. Po genialnym W samotności, po nie dość doskonałym Brzemieniu przyszedł czas na Różę i cis. Jakże bardzo byłam zaskoczona, gdy książka, którą wzięłam do ręki okazała się wewnątrz zupełnie inna niż z opisu.

Chwila róży i chwila cisu

Trwają tak samo długo.

                                                        T.S. ELIOT 

Hugh Norreys po nieszczęśliwym wypadku samochodowym stał się inwalidą. I jak przystało na życie inwalidy - główny bohater samoistnie przeistoczył się w człowieka, na swój sposób, biernego, któremu ludzie powierzają swoje troski i żale. Jego godna pochwały umiejętność dystansowania się połączona z inteligencją sprawiła, że do jego kręgów znajomych dołączył John Gabriel. Osoba wywodząca się ze średniego stanu z celem zostania politykiem. A przy tym niewątpliwie postać niejednoznaczna.

Brzemię - Agata Christie [Mary Westmacott]

Miłość jest zarówno szczęściem, jak i nieszczęściem. Za mało miłości może być równie opłakane w skutkach co za dużo miłości. Trudno - przede wszystkim matkom - odnaleźć złoty środek, by i ona (wilk) był syty, jak i dziecko (owca) cała. 

Jak się okazuje na przykładzie Laury Franklin - z nienawiści do miłości jeden krok. Lecz nie ma tutaj na myśli romantycznego uczucia. Nie, nie. Rzecz rozchodzi się o jej o dziesięć lat młodszą siostrę. Na początku jej nie lubi, ponieważ jest zazdrosna, a po pewnej dramatycznej nocy zaczyna nieoczekiwanie poświęcać całe swe życie dla Shirley (bowiem tak ma na imię jej młodsza siostra).  

W samotności - Agata Christie [Mary Westmacott]

Po oświadczeniu Agaty Christie, która stwierdziła, że W samotności była książką, którą zawsze chciała napisać, moja ciekawość sięgnęła zenitu. Dlatego też owa historia stała się pierwszą przeczytaną przeze mnie obyczajówką Agaty Christie, która ukryła się pod pseudonimem Mary Westmacott.

Oto mamy sobie pani matkę, pani żonę, pani gospodyni jakich wiele obecnie, jak i przeszło wiek temu. Nazywa się Joan Scudamore i jak przystało na osobę, której w życiu niewiele do szczęścia potrzeb - a to, czego potrzeba, jest jej zagwarantowane przez pracującego męża - jest zadowolona ze swego życia i pozycji społecznej. I zapewne trwałaby w tym myśleniu do końca swoich dni (ostatecznie tak wiele w swym życiu osiągnęła, nieprawdaż?), gdyby nie przypadkowe spotkanie z dawną koleżanką ze szkoły: Blanche Haggard.

Pasażer do Frankfurtu - Agata Christie

Agata Christie to jedna z moich ukochanych autorek, której powieści postanowiłam sobie za cel przeczytać w całości. I tak powolutku realizuję ten ambitny cel. Raz zachwycam się jakimś tytułem pod niebiosa, by innym razem czytać jakąś historię bardziej z obowiązku aniżeli z namiętności. I tak też niestety było z jedną z ostatnich książek Królowej Kryminału...
 

Sir Stafford Nye to bardzo specyficzny dyplomata. Jako Brytyjczyk bezbłędnie posługuje się sarkazmem, niejednokrotnie wyśmiewając coś, co nie powinno zostać wyśmiane. Jak sam twierdzi - życia nie powinno się brać na serio. 

Jest już starszym mężczyzną, któremu brak rozrywki i tej przyjemnej adrenaliny. Podczas podróży służbowej samolotem podobna jednak atrakcja nagle trafia się mu sama. Sir Stafford postanawia zaryzykować życie oraz karierę dla nieznajomej, która poprosiła go o wypicie środka nasennego, by następnie podać się za niego przy odprawie. Choć miało być to jego jedyne spotkanie z hrabiną-agentką, sławny polityk wkręca się w tajną misję, która prowadzi w sam środek rewolucji. 

Zerwane zaręczyny - Agata Christie

Są dwie władze, które najbardziej zmieniają człowieka: miłość oraz pieniądze. Jeżeli nie ma pieniędzy a miłość - wie, że kocha prawdziwie. Jednakże jeżeli ma tylko pieniądze, często gubi się w swoim sercu... i nie wie, czy ktoś jest dla niego z miłości czy dla korzyści materialnej. 

Jak ogromne musi być szczęście pewnej kobiety, gdy jednego dnia umiera jej ciocia i pozostawia jej cały spadek, a niebawem potem zostaje otruta jej piękna kuzynka, Mary, dla której jej narzeczony chciał ją zostawić? Nikt nie wierzy w aż tak ogromne szczęście, więc Elinor jest pierwszą podejrzaną w sprawie morderstwa. Zarówno jej narzeczony, jak i sam Herkules Poirot nie wierzą w jej niewinność. Co innego pewien doktor...

Pani McGinty nie żyje - Agata Christie

Nareszcie dobrałam się do powieści, której historię kojarzyłam z ekranizacji... ale całkowicie zapomniałam zakończenia. I to lubię! Mogłam - jak to ja - przystąpić do lektury z uśmiechem na ustach i całkowicie poddać się książce Królowej Kryminału jak przystało na czytelnika: zastanawiałam się wraz z Herkulesem Poirotem, kto też jest sprawcą!

Pani McGinty nie żyje. Umarła? A jak? 

Klęcząc na kolanie, o, właśnie tak.

Pani McGinty nie żyje. Umarła? A jak?

Z wyciągniętą ręką, o, właśnie tak.

Pani McGinty nie żyje. Umarła? A jak?

O, właśnie tak...

W połączeniu z tą dziecinną rymowanką (nie mam pojęcia, co angielskie dzieci XX wieku miały na myśli, wyśpiewując takie słowa) umiera wspomniana właśnie Pani McGinty. Kobieta ponadprzeciętnie przeciętna - nie za bogata, nie posiadająca żadnych wrogów. Była sprzątaczką, trochę rozgadaną, ale niezwykle pracowitą. Za mordercę uznano niespecjalnie przyjemnego Jamesa Bentleya, a motywem miało być kilka funtów ukrytych pod podłogą. Jednakże komisarz Spence nie jest przekonany - uważa, że Bentleyowi brakuje cech charakterystycznych mordercy. Dlatego też trzy tygodnie przed egzekucją zgłasza się do Herkulesa Poirota z prośbą o odnalezienie sprawcy.  

Morderstwo to nic trudnego - Agata Christie

Co trzeba zrobić, ażeby zostać mordercą? Potrzeba genialnego planu czy może zwykłego szczęścia-nieszczęścia? Potrzebny jest chłonny umysł a może wręcz przeciwnie - szalony i nieobliczalny? Według kolejnej przeczytanej przeze mnie powieści Christie wiem, że geniusz (szczególnie zła!) tkwi w prostocie - nieszczęśliwy wypadek, pomyłka czy niedopatrzenie i  voilà! Ostatecznie morderstwo to nic trudnego...

Nie, nie... Tym razem nie macie tutaj do czynienia z Sherlockiem Holmesem, lecz z Lukiem Fritzwilliamem. Również detektywem, lecz nie tak sławnym jak ten z Baker Street!

Luke Fritzwilliam nie spodziewał się, że ledwie po powrocie do ukochanego kraju usłyszy od starszej pani informacje na temat serii morderstw, które mają miejsce w jej małej miejscowości - z tego też powodu starsza pani udaje się do Scotland Yardu. Początkowo Luke wyśmiewa owe przypuszczenia, lecz wszystko się zmienia, gdy po jakimś czasie natrafia na nekrolog w gazecie - nazwisko, które owa staruszka wymieniła jako następne w kolejce... a niedługo później i jej imię trafia na listę ofiar. Główny bohater postanawia odkryć prawdę.

Samotny Dom - Agata Christie

Samotny dom to wyjątkowa książka Christie. Wyjątkowa ze względu na naprawdę ciekawą fabułę, a przede wszystkim wyjątkowa dla mnie, ponieważ jest to pierwsza powieść Agaty Christie, w której przewidziałam sprawcę! Tak, tak (nie chwaląc się) to jedyna zagadka, przy której trwałam ramię w ramię z Herkulesem Poirotem od początku do samego końca!

Herkules Poirot - jak przystało na emerytowanego detektywa - uznał, że przyszła pora na wypoczynek w nadmorskim uzdrowisku w towarzystwie najlepszego przyjaciela, Artura Hastingsa. Podczas letniego przyjemnego dnia panowie mają przyjemność poznać piękną i młodziutką Nick Buckley. Z dnia na dzień przekonują się, że ktoś czyha na życie właścicielki Samotnego Domu, czego ona nie potrafi przyjąć do wiadomości. Do czasu morderstwa... 

"Wiesz, Hastings, twoja obecność działa na mnie w przedziwny sposób. Ty zawsze kierujesz swoje podejrzenia na tak oczywiście fałszywy trop, że wprost kusi mnie, żeby iść w przeciwnym kierunku".

Oto moje kolejne spotkanie z Poirotem i jego wiernym przyjacielem, który z przyjemnością relacjonuje nam kolejne wydarzenia. A trzeba przyznać - jest o czym opowiadać, chociażby ze względu na fakt, że zagadkowe akcje mają miejsce już na początku książki i trwają aż do wyjaśnień. A ja po prostu lubię, gdy belgijski detektyw jest z czytelnikiem od pierwszych stron.