Agata Christie i jej Morderstwo w Orient Expressie - książka vs. film?

W związku z premierą filmu, która sprawiła, że doczekałam się nowej odsłony graficznej dobrze znanej mi powieści Agaty Christie przez Wydawnictwo Dolnośląskie, postanowiłam przygotować na dziś coś innego niż zawsze. Odświeżyłam sobie Morderstwo w Orient Expressie i zaraz po tym odwiedziłam Multikino. Dzięki temu udało mi się wyłapać podobieństwa (chyba aż jedno) i różnice pomiędzy książką a ekranizacją! Zainteresowani? Mam nadzieję! Zapraszam.

Jak już wiecie po mojej recenzji, film bardzo odstaje od niektórych wydarzeń z książki. Jeżeli ktoś nie chce sobie sobie zepsuć niespodzianki - niech nie czyta tego posta albo zajrzy do niego po lekturze i seansie. Wymienię te najbardziej istotne szczegóły - te, które najbardziej rzucają się w oczy. Dlatego też potraktujcie ten post jako swego rodzaju ciekawostki!

Morderstwo w Orient Expressie [2017], czyli kryminał w klasie drugiej

Mało jest takich filmów, których szczerze nie mogę się doczekać. Morderstwo w Orient Expressie było właśnie jednym z tych nielicznych. Po genialnym serialu BBC na bazie najpopularniejszej powieści Agaty Christie - I nie było już nikogo - liczyłam (nie bez powodu przecież!) na równie dobrą ekranizację książki z drugiego miejsca z rankingu. Czy się zawiodłam? Cóż... i tak, i nie. Ale o tym już zaraz. Zapraszam na filmową recenzję.

Sławny detektyw Hercules Poirot (Kenneth Branagh) musi koniecznie wracać do Londynu, dlatego dzięki pomocy zaufanego przyjaciela, Bouca (Tom Bateman), w ostatniej chwili wsiada do luksusowego Orient Expressu. Krótki jest jego odpoczynek po rozwiązanej sprawie w Stambule, ponieważ w pociągu dochodzi do morderstwa, a ofiarą pada amerykański biznesmen (Johnny Depp). Okoliczności śmierci są niezwykle frapujące, a poszlaki mylące. Wychodzi na jaw, że wszyscy mógłby mieć motyw, a przy tym każdy ma alibi.

Na wstępie chciałabym tylko wspomnieć o pewnych pogłoskach, krążących w Internecie, a mówiących o sprzecznych z prawdą plotkach, jakoby Morderstwo w Orient Expressie w reżyserii Kennetha Branagha było remakiem filmu z roku 1974. Wierutne kłamstwo. To przede wszystkim ekranizacja powieści Królowej Kryminału o tym samym tytule. Tyle że nieco przekombinowane w typowo hollywoodzkim stylu.

Zamknięta trumna - Sophie Hannah

Trochę to trwało, ale w końcu dorwałam drugi tom nowych przygód Herkulesa Poirota. Inicjały zbrodni - choć niewybitne - były miłą odskocznią literacką. Oczekiwałam czegoś podobnego od Zamkniętej trumny. Tym razem jednak ze świadomości, iż od przeczytania wyżej wymienionego tytułu poznałam więcej powieści Agaty Christie, a także Sophie Hannah. Co z tego wynikło?
 

Lady Athelinda Playford jest kobietą zamożną i jako osoba bogata pragnie przepisać komuś swój spadek. Nieoczekiwanie cała jej fortuna ma przypaść Josephowi Scothcherowi, co budzi wątpliwości, bowiem Scotcher jest chory i nikt nie daje mu więcej niż kilka miesięcy życia. Swą nowinę ogłasza na przyjęciu w swej pięknej irlandzkiej rezydencji. Nie dziwi nikogo, iż jej decyzja stwarza popłoch i rozgoryczenie, lecz nikt nie przypuszczał, by jeszcze tego samego dnia ów spadkobierca zginął... Na całe jednak szczęście wśród gości znajduje się Herkules Poirot.

Róża i cis - Agata Christie [Mary Westmacott]

Oto moje trzecie spotkanie z ukrywającą się pod pseudonimem Agatą Christie. Można uznać Różę i cis za półmetek. W sumie idealnie by się to zgadzało. Po genialnym W samotności, po nie dość doskonałym Brzemieniu przyszedł czas na Różę i cis. Jakże bardzo byłam zaskoczona, gdy książka, którą wzięłam do ręki okazała się wewnątrz zupełnie inna niż z opisu.

Chwila róży i chwila cisu

Trwają tak samo długo.

                                                        T.S. ELIOT 

Hugh Norreys po nieszczęśliwym wypadku samochodowym stał się inwalidą. I jak przystało na życie inwalidy - główny bohater samoistnie przeistoczył się w człowieka, na swój sposób, biernego, któremu ludzie powierzają swoje troski i żale. Jego godna pochwały umiejętność dystansowania się połączona z inteligencją sprawiła, że do jego kręgów znajomych dołączył John Gabriel. Osoba wywodząca się ze średniego stanu z celem zostania politykiem. A przy tym niewątpliwie postać niejednoznaczna.

W samotności - Agata Christie [Mary Westmacott]

Po oświadczeniu Agaty Christie, która stwierdziła, że W samotności była książką, którą zawsze chciała napisać, moja ciekawość sięgnęła zenitu. Dlatego też owa historia stała się pierwszą przeczytaną przeze mnie obyczajówką Agaty Christie, która ukryła się pod pseudonimem Mary Westmacott.

Oto mamy sobie pani matkę, pani żonę, pani gospodyni jakich wiele obecnie, jak i przeszło wiek temu. Nazywa się Joan Scudamore i jak przystało na osobę, której w życiu niewiele do szczęścia potrzeb - a to, czego potrzeba, jest jej zagwarantowane przez pracującego męża - jest zadowolona ze swego życia i pozycji społecznej. I zapewne trwałaby w tym myśleniu do końca swoich dni (ostatecznie tak wiele w swym życiu osiągnęła, nieprawdaż?), gdyby nie przypadkowe spotkanie z dawną koleżanką ze szkoły: Blanche Haggard.

Zerwane zaręczyny - Agata Christie

Są dwie władze, które najbardziej zmieniają człowieka: miłość oraz pieniądze. Jeżeli nie ma pieniędzy a miłość - wie, że kocha prawdziwie. Jednakże jeżeli ma tylko pieniądze, często gubi się w swoim sercu... i nie wie, czy ktoś jest dla niego z miłości czy dla korzyści materialnej. 

Jak ogromne musi być szczęście pewnej kobiety, gdy jednego dnia umiera jej ciocia i pozostawia jej cały spadek, a niebawem potem zostaje otruta jej piękna kuzynka, Mary, dla której jej narzeczony chciał ją zostawić? Nikt nie wierzy w aż tak ogromne szczęście, więc Elinor jest pierwszą podejrzaną w sprawie morderstwa. Zarówno jej narzeczony, jak i sam Herkules Poirot nie wierzą w jej niewinność. Co innego pewien doktor...

Pani McGinty nie żyje - Agata Christie

Nareszcie dobrałam się do powieści, której historię kojarzyłam z ekranizacji... ale całkowicie zapomniałam zakończenia. I to lubię! Mogłam - jak to ja - przystąpić do lektury z uśmiechem na ustach i całkowicie poddać się książce Królowej Kryminału jak przystało na czytelnika: zastanawiałam się wraz z Herkulesem Poirotem, kto też jest sprawcą!

Pani McGinty nie żyje. Umarła? A jak? 

Klęcząc na kolanie, o, właśnie tak.

Pani McGinty nie żyje. Umarła? A jak?

Z wyciągniętą ręką, o, właśnie tak.

Pani McGinty nie żyje. Umarła? A jak?

O, właśnie tak...

W połączeniu z tą dziecinną rymowanką (nie mam pojęcia, co angielskie dzieci XX wieku miały na myśli, wyśpiewując takie słowa) umiera wspomniana właśnie Pani McGinty. Kobieta ponadprzeciętnie przeciętna - nie za bogata, nie posiadająca żadnych wrogów. Była sprzątaczką, trochę rozgadaną, ale niezwykle pracowitą. Za mordercę uznano niespecjalnie przyjemnego Jamesa Bentleya, a motywem miało być kilka funtów ukrytych pod podłogą. Jednakże komisarz Spence nie jest przekonany - uważa, że Bentleyowi brakuje cech charakterystycznych mordercy. Dlatego też trzy tygodnie przed egzekucją zgłasza się do Herkulesa Poirota z prośbą o odnalezienie sprawcy.  

TOP 10 Ulubionych Powieści Królowej Kryminału

Wakacje - idealny moment na odpoczynek. Odpoczynek fizyczny i psychiczny. To czas, kiedy wszystko inne - praca, szkoła, studia, obowiązki większe i mniejsze - powinny odejść w zapomnienie, a my bez żadnych wyrzutów sumienia możemy dać się pochłonąć książkom. 

Znacie lepsze książki na wakacje, jak właśnie te, które pobudzą wyobraźnię... wraz z tymi małymi szarymi komóreczkami? Jeżeli nie - to zapraszam do zapoznania się z moim TOP 10 ulubionych kryminałów samej Królowej Kryminału! Jeśli tak - jestem ciekawa Waszych opinii :D

Przed Wami TOP 10 Ulubionych Powieści Królowej Kryminału (na ten moment!!)

Agatha Christie. ABC Murders (2016) - recenzja gry

Jako OGROMNA miłośniczka zagadek, kryminałów i wszystkiego, co jest związane z Agatą Christie po prostu nie mogłam przejść obojętnie obok tak wspaniałej gry. ABC Murders miała swoją oficjalną premierę 4. lutego, jednakże polscy fani nie muszą długo czekać na ukazanie się tej gry na ojczystym rynku.  

Od 12. lutego A.B.C. będzie dostępna w polskim sklepach!

Choć wspominałam już o tej grze w zapowiedziach, dla niezorientowanych przypomnę, iż A.B.C została stworzona na podstawie powieści Agaty Christie o tym samym tytule. Dlatego możemy liczyć na wspaniałą rozrywkę, pobudzającą nasze "szare komóreczki", ponieważ tym razem sami wcielimy się w rolę detektywa!

Gra dla wielbicieli Agaty Chrstie, czyli A.B.C. Murders Game

Na podstawie jednej z najważniejszych powieści Agaty Christie stworzono już wiele gier komputerowych, w których to MY - gracze - sami rozwiązujemy zagadki. Ja sama zakupiłam i zagrałam w trzy historie: I nie było już nikogo, Morderstwo w Orient Expressie oraz Zło, które żyje pod słońcem (postaram się jak najszybciej opisać wrażenia z gry). Teraz, bowiem już 4. lutego 2016 w Europie będzie miała miejsce premiera najnowszej gry - A.B.C. (natomiast w USA kilkanaście dni później, bowiem 23. lutego). Natomiast w Polsce premiera planowana jest już na 12. lutego!!!

Spotkanie w Bagdadzie - Agata Christie

Jak wiele jesteśmy w stanie zrobić dla mężczyzny, w którym CHYBA zakochaliśmy się od pierwszego wejrzenia? Czy potrafilibyśmy pojechać za nim na drugi koniec świata, nie martwiąc się pieniędzmi, pracą czy bezpieczeństwem?

Victoria Jones, młoda, lekko roztrzepana i widać bardzo kochliwa stenotypistka, spotyka w parku niejakiego Edwarda, w którym z miejsca się zakochuje. Los jednak chciał, by mężczyzna już następnego dnia miał udać się w podróż do Bagdadu. Główna bohaterka nie pozwoli mu tak łatwo zniknąć mu z oczu, przez co decyduje się pojechać za nim. Z pomocą pewnej zamożnej kobiety dostaje się na miejsce. Nocą w pokoju hotelowym zajmowanym przez Victorię zjawia się umierający mężczyzna, ścigany przez policję. Przed śmiercią wypowiada trzy słowa, wciągając Victorię w wielkie niebezpieczeństwo.

Śledztwo na cztery ręce, czyli kolejna ekranizacja powieści Królowej Kryminału

To niewiarygodne, jak ostatnio producenci dbają o miłośników prozy Agaty Christie i co  raz serwują nam przepyszne zakąski w postaci ekranizacji jej powieści. Jeszcze nie tak dawno temu opowiadałam o ekranizacji I nie było już nikogo, a teraz mogę Wam zaserwować Śledztwo na cztery ręce!

Źródło: http://www.cyfraplus.pl

Tym razem postanowiono przenieść na szklany ekran bohaterów bardzo bliskich samej autorce - do których lubiła co i raz wracać.  Bohaterami serialu (jak i drugiej napisanej przez Christie książki) Tommy i Tuppence Beresford, małżeństwo detektywów-amatorów, który nieoczekiwanie natrafiają na trop szpiegowskiej intrygi.

Pajęczyna - Agata Christie

Sztuka teatralna. Szalona główna bohaterka. Dziesiątki tajemnic i zagadek. 

Oraz ten niezwykły humor i lekkość pióra Christie. Oto Pajęczyna!

 

- Ty głuptasie! Dobrze wiesz, że możesz mi powiedzieć wszystko, co zechcesz.
- Naprawdę?
- Naprawdę.
- Więc dobrze. - Podniósł się obrócił do niej twarzą. - Kocham cię.
- Bardzo mi miło - odparła wesoło.
- To zupełnie niewłaściwa odpowiedź. Powinnaś powiedzieć nabrzmiałym, współczującym głosem: "Tak mi przykro!".
- Ale to nieprawda. Jestem zachwycona, uwielbiam, kiedy ludzie mnie kochają.

Klarysa Hailsham-Brown, żona Henry'ego Browna, urzędnika Ministerstwa Spraw Zagranicznych, to kobieta skora do robienia sobie żartów. Oczekując przyjścia niezwykle ważnego gościa, nie będzie jej jednak do śmiechu, gdy odnajduje w salonie zwłoki Olivera Costello, obecnego męża byłej żony Henry'ego. Przekonana o tym, iż morderstwo popełniła jej pasierbica, stara się ukryć zwłoki. Jednakże prawda szybko wychodzi na jaw, przez co rozpoczyna się prawdziwe polowanie na winnego... 

Czy mordercy mają sumienie? [Ekranizacja I nie było już nikogo (2015)]

Za każdym razem, gdy oglądam w telewizji bądź słyszę w radio o niezwykle okrutnych czynach popełnionych przez ludzi, szczerze zaczynam się zastanawiać, czy te dwunożne postacie o charakterystycznych cechach fizycznych świadczących o tym, że są z tej samej rasy co moi najbliżsi, naprawdę są ludźmi? Czy oni nie mają sumienia? A jeżeli jeszcze je mają... jak mogą nadal żyć ze świadomością zamordowania, zgwałcenia, okradzenia drugiego człowieka?

I choć brzmi to mało humanitarnie, odruchem ludzkim staje się wtedy myśl, by i oni posmakowali tego, co sami zgotowali. By też poczuli ten lęk i ból, który zgotowali swoim ofiarom. Głos starszego pokolenia jest wtedy jednogłośny - kara śmierci. Bo czy ci ludzie nadal są ludźmi?

Świat Agaty Christie. Album - Martin Fido

Agatę Christie kocham całym swoim sercem. Jej wyjątkowość na rynku wydawniczym - czy to kiedyś, czy to dziś - nieustannie przekonuje mnie do tego, iż była nie tylko genialną pisarką, ale także inspirującym do działania człowiekiem. Nieustannie poznaję ją za pośrednictwem jej książek, ale co i raz lubię także wziąć do ręki publikacje poświęcone wyłącznie jej. Tak jak najnowszy album pod tytułem: Świat Agaty Christie Martina Fido.

Po pogrzebie - Agata Christie

W końcu! Nareszcie mam u siebie na półeczce książkę, o której marzyłam od tak dawna (czyli od momentu, kiedy po raz pierwszy obejrzałam ekranizację - genialną swoją drogą - jednej z wielu powieści Agaty Christie). Choć niepozorna, wewnątrz odnajdziemy niebanalną historię o kłamstwie, które rozpoczęło się w nieokreślonym momencie, a trwało bardzo długo... tak długo, że tylko pewien belgijski detektyw mógł pokazać prawdę w tej całej sieci oszustw! 

Umiera Richard Abernethie: bogaty biznesmen, mający co zostawić po sobie swojej sporej rodzinie. Chociażby dla tego spadku pogrążona w żałobie rodzina spotyka się po pogrzebie, by poznać ostatnią wolę zmarłego. Choć śmierć nastąpiła nagle, nikt nie zastanawia się nad możliwą zbrodnią... dopóki ekscentryczna ciotka Cora nie włożyła kij w mrowisko, mówiąc:

"To powinno zostać w rodzinie. To, że on został zamordowany, czyż nie?"

To jedno ostatnie zdanie wbija w zdziwienie wszystkich zgromadzonych, lecz nikt szczególnie nie przykłada do niego uwagi. Przecież to tylko stara ciotka Cora, która często plecie trzy po trzy. Zapewne wszyscy zapomnieliby o całym wydarzeniu, gdyby nie pewne zdarzenie - ciotka Cora zostaje odnaleziona martwa w łóżku..

Czyżby morderca uważał, iż Cora mogłaby znać jego tożsamość? I czy w ogóle Richard Abernethie został zamordowany? A może jesteśmy świadkiem jedynie jednej wielkiej gry kłamstw, w której prawdziwy sprawca porusza się z gracją baletnicy? Intryga okazuje się skomplikowana i tylko emerytowany Herkules Poirot może odkryć prawdziwe karty! 

Głęboko wierzę, iż jeżeli uda się skłonić kogoś do dłuższej pogawędki na jakikolwiek temat, wcześniej czy później ta osoba sama się zdradzi. 

Tajemniczy pan Quin - Agata Christie

"Tajemniczy pan Quin" to książka inna niż wszystkie. A to dlatego, iż autorka zaczerpnęła pomysł na postać Quinna z komedii dell`arte. Agata Christie bardzo lubiła postać Arlekina, to jest postać błazna w czarnej masce "komicznej". 

"Tajemniczy pan Quin" to zbiór dwunastu miniatur, połączonych w jeden ciąg poprzez postać Harleya Quina, który "przychodzi i odchodzi" jak duch i pomaga panu Satterthwaite'owi wyjaśnić nierozwiązane zagadki z przeszłości. Obaj są strażnikami Miłości, Sprawiedliwości i Prawdy. Doznamy tu silnych emocji i wczujemy się w atmosferę niesamowitości: maski, gra cieni i tajemne przejścia. Trudno oprzeć się wrażeniu, że jak u Szekspira wszyscy odgrywają swoje role w „świecie, który jest teatrem”.

W wyjaśnianiu tajemnic towarzyszy Quinowi pan Satterthwhite, znajomy Poirota z powieści „Tragedia w trzech aktach” (niebawem przeczytam) i opowiadania „Lustro nieboszczyka” ze zbioru „Morderstwo w zaułku”. 

Śmiertelna klątwa - Agata Christie

Jeżeli poszukujecie krótkiej, niezobowiązującej lektury na jedno popołudnie - "Śmiertelna klątwa" to po prostu wymarzona lektura. To właśnie po nią sięgnęłam, relaksując się na wsi na łonie natury. Zaczęłam czytać... i nie mogłam się oderwać!

"Śmiertelna klątwa" to zbiór ośmiu opowiadań poświęcony w większości historii starszej pani detektyw-amator - pannie Jane Marple.  Ostatecznie rozwiązywanie zagadek oraz podążanie za "śladem" jest najlepszym sposobem na zabicie nudy oraz na poprawę samopoczucia. Książka została wydana dopiero po śmierci autorki w 1979 roku.

To jedna z najkrótszych książek, jakie wyszły spod pióra cenionej Królowej Kryminału. "Śmiertelna klątwa" liczy zaledwie ponad sto stron, a same pojedyncze opowiadania zamykają się - w zależności od danej historii - w dziesięciu do dwudziestu stron. Lecz to przecież sama Agata Christie, a jeżeli o tę autorkę chodzi nie ma się co bać - liczba stron jej nie ogranicza tak naprawdę, a sama historie - choć krótkie - robią pozytywne wrażenie na czytelniku i pozostają w jego pamięci na dłużej!