Akademia Dobra i Zła. Upadek - Soman Chainani

 

Mistrzowie Akademii czuwają nad szkołą i nad Bezkresnym Lasem. W zamian otrzymują nieśmiertelność. Każdy z mistrzów musi jednak w którymś momencie stawić czoło próbie. Dla Rhiana i Rafala to próba lojalności - lojalności wobec braterskiej miłości; wobec siebie. Czy zdołają wyjść z niej obronną ręką? Kto przetrwa? A kto zginie? Kto okaże się dobry, a kto okaże się zły? W tej baśni nic nie jest takie, jakie się na pozór wydaje.

W tym tomie, tak jak i w poprzednim, spotykamy się z postaciami z dobrze znanego nam uniwersum baśni. W tym tomie nie tylko kapitan Hak i Piotruś Pan się pojawiają, ale także zawita dobrze wszystkim znany Aladyn. Oprócz tego mamy całą masę pozytywnych (mimo że złych) postaci, którzy uzupełniają opowieść, ale także są w bezpośrednim kontakcie z tym, co spotkaliśmy w sześciu częściach Akademii Dobra i Zła. Miodzio! 

Akademia Dobra i Zła. Początek - Soman Chainani

 

Dwaj bracia, dobry i zły, razem czuwają nad Bezkresną Puszczą i opiekują się Baśniarzem, zaklętym Piórem, spisującym jej opowieści. Rhian i Rafal wybierają uczniów do Akademii Dobra i Zła. Razem ich kształcą, wychowują i przygotowują na spotkanie z losem. Jednakże pewnego dnia wydarza coś nieoczekiwanego i niebezpiecznego. Coś, co odmieni wszystkich i wszystko. Do szkoły przybywa nowy uczeń, którego trudno jednoznacznie przypisać do Dobra lub Zła. Czy Baśniarz mógł się pomylić? Czy to próba, na jaką wystawia każdego Dyrektora Akademii? Każdemu się wydaje, że wie, co skrywa jego dusza i do czego dąży jego serce, ale jak jest w rzeczywistości? Czy potrafimy widzieć siebie takimi, jakimi jesteśmy naprawdę? Kto zdoła przetrwać? Kto zdobędzie władzę nad Akademią?

Oto sam początek podróży, której każdy krok wypełniony jest magią, niespodziankami i groźnymi wyzwaniami, które pozwolą sprawdzić odwagę i lojalność uczniów, a także stwierdzić, kim są naprawdę. Przygody w Akademii Dobra i Zła dopiero się rozpoczynają.

No i mamy to! Dowód na to, jak doskonale sprzedała się Akademia Dobra i Zła na świecie i w Polsce (ponad 3 miliony sprzedanych egzemplarzy mówi za siebie). A jak wiadomo, nie pozbywa się kury znoszącej złote jajka. Soman Chainani to wie i choć logika podpowiada, że istniała ogromna szansa na pozbawioną sensu powieść, tak tu tak nie jest. Prequel trzyma poziom. Poziom całej serii. Żeby wszyscy autorzy mogli się pochwalić takim wyczynem...

Akademia Dobra i Zła. Jedyny prawdziwy król - Soman Chainani

Skończone. Trwało to sześć tomów i osiem lat (od 2013 roku), ale wreszcie doczekałam się  zakończenia baśniowej opowieści o Sofii i Agacie. Czy czekałam jakoś szczególnie na ostatni tom? Raczej nie. Ale kiedy już zamknęłam książkę, poczułam to, czego dawno nie czułam - poczucie spełnienia, że w sumie to dobra saga była.

Internet

Tedros na razie zdołał uniknąć śmierci i odkrył znaczenie prześladujących go we śnie słów króla Artura. Nadal jednak może liczyć tylko na garstkę najwierniejszych sprzymierzeńców i na swoją księżniczkę. Natomiast Wąż ma po swojej stronie całą Puszczę, a niedługo poślubi Sofię i stanie się Jedynym Prawdziwym Królem, zdolnym jednym pociągnięciem pióra zmieniać ludzkie losy. Wydaje się jednak, że Artur przewidział taki rozwój wydarzeń… Ale jak to możliwe, skoro nie był wieszczem? Jaką tajemnicę skrywał i jaką tajemnicę skrywa przeszłość Rhiana i Japeta? Czy te odpowiedzi uda się odnaleźć na czas?

O guilty pleasure słów kilka, czyli o mojej sympatii do Akademii Dobra i Zła.

Każdy z nas lubi coś, czego może się lekko powstydzić (no, a przynajmniej nie będzie o tym publicznie mówił). Czy to dobrze czy źle - nie mnie to oceniać. Ważne jednak, że jest to rzecz na tyle powszechna, że stworzono dla niej angielską nazwę, którą zna każdy. Guilty pleasure, gdyż to o "grzeszna przyjemność/przyjemność skrywana"się tu rozchodzi, to słowa bardzo uniwersalne. Zastanawiam się tylko, czy naprawdę powinniśmy się tego wstydzić?

Nie zrozumcie mnie źle i nie przechodźcie od razu w skrajności. W tym krótkim poście chciałabym tylko zastanowić się nad samym znaczeniem istnienia guilty pleasure,  a najbardziej nad tym, czy faktycznie czasami jest się czego wstydzić, ponieważ na własnym przykładzie odczułam, jakie to dziwne uczucie, tłumaczyć się z czegoś, co sprawia ci choć cień przyjemności. Ów dziwne uczucie łączy się z zawstydzeniem i spodziewanym osądem ze strony znajomych/przyjaciół. Tak dziwnym, że właściwie to lepiej po prostu ukryć tę rzecz głęboko w sercu i nie pokazywać na światło dzienne.

Przykład? Ależ proszę!

Miałam tak ostatnio z Akademią Dobra i Zła, kiedy z niecierpliwością przebierałam nóżkami przed premierą piątego tomu. Wiecie, jak to jest - przeczytałam wcześniejsze tomy, wkręciłam się w tę opowieść, polubiłam główną bohaterkę. Nic w tym dziwnego. Wlaściwie to od dziecka uwielbiałam wszystkie wariacje z baśniami (Disney się kłania).. . no i właśnie - od dziecka. Dla niektórych ludzi lepiej by było, gdyby na dziecku się to skończyło, bo przecież nie wypada.

Akademia Dobra i Zła. Droga do sławy - Soman Chainani

Znacie to uczucie niepewności, kiedy nagle dowiadujecie się, że zakończona trylogia ma ciąg dalszy? Tę niepewność a jednocześnie ekscytację? Spotkanie z lubianymi bohaterami miesza się z obawą, czy aby nie powinno się powiedzieć "stop" w odpowiednim momencie. Ale wiecie co? Droga do sławy, czyli czwarty tom (który otwiera zapewne nową trylogię) Akademii Dobra i Zła jest niemniej udany, co wcześniejsze historie! Łapcie recenzje do wcześniejszych tomów: Akademia Dobra i Zła; Świat bez książąt; Długo i szczęśliwie, bym mogła z czystym sumieniem zaprosić na recenzję!

Sześć miesięcy temu Agata i Tedros myśleli, że ich baśń się zakończyła. Jechali do zamku Kamelot jako król i królowa, by przywrócić mu świetność. Dobro zwyciężyło, Zło zostało pokonane, zaś ich droga do sławy wydawała się przypieczętowana.  Właśnie - wydawała się. Na czwartym roku Akademii Dobra i Zła uczniowie mają do wykonania misje, lecz nic nie idzie zgodnie z ich planem. Gdy dochodzi do morderstwa, wychodzi na jaw, że istnieje ktoś, kto aspiruje do tronu Kamelotu. Pojawia się Wąż, a żeby go pokonać, musi pojawić się także Lew. Pytanie tylko, czy jest nim Tedros?