Kopciuszek i szklany sufit - Laura Lane & Ellen Haun

Macie dość uległych księżniczek czekających na swojego księcia z bajki? A może uważacie, że pewne animacje Disneya powinny zmienić swoje zakończenie? Jeżeli tak, mam coś dla Was. Kopciuszek i szklany sufit to lektura, która na pewno zadowoli wszelkie feministyczne fantazje dotyczące ulubionych bajek. I w sumie nie tylko feministyczne. Zapraszam.

Co jeżeli w życiu Małej Syrenki znajdzie się coś ważniejszego od księcia? Co jeżeli Mulan odkryje, że zarabia mniej od innych dowódców tylko dlatego, że jestem kobietą? Co jeżeli Wendy nie zaufa Piotrusiowi Panowi? Macie dość naiwnych księżniczek, które poświęcają całą siebie by być z ukochanym, którego przecież nawet nie znają? Jeśli tak, to koniecznie przeczytajcie tę książkę.

Muszę przyznać, że nie wiedziałam, czego się spodziewać. I w sumie to dobrze, ponieważ dzięki temu otrzymałam niespodziankę. Autorki świetnie wyłapały wszystkie absurdy znanych bajek (a było ich niemało) i stworzyły z tego małe dzieło sztuki, które sprawia, że podczas lektury nie sposób się nie zaśmiać. Na pewno nie raz, nie dwa, każdy z nas miał z tyłu głowy "co by było gdyby...". Jeśli tak, to doskonale będziecie się bawili, ponieważ tutaj wszystko jest na opak.

Dworska tancerka - Shin Kyung-Sook

Druga połowa XIX wiek. Korea musi mierzyć się z coraz silniejszymi państwami ościennymi. Chiny i Japonia konkurują o wpływy w skorumpowanej Korei. Do rywalizacji tej dołącza także Rosja, przez co cały dwór królewski coraz bardziej martwi się o swoje losy. By zmniejszyć wpływy krajów ościennych, Korea otwiera się na kraje europejskie: m.in. Francję. Na pierwszego ambasadora Francji w Korei wybrany zostaje Collin Victor de Plancy. Mężczyzna jest oczarowany Koreą, a zwłaszcza pewną nieznajomą - dworską tancerką. 

Ri Jin jest sierotą wychowaną w pałacu królowej. Jako ulubienica królowej idealnie opanowana dworską etykietę, ale nie tylko. Jako dziecko francuski ksiądz nauczył ją francuskiego. Nigdy by jednakże nie śmiała przypuszczać, że będzie pierwszą Koreanką, która wsiądzie na statek płynący do Francji jako żona dyplomaty. Tym bardziej nigdy by nie śmiała przypuszczać, że za jej życia dojdzie do tak dramatycznych zmian, które bezpowrotnie zmienią oblicze świata. 

Uniesienie - Stephen King

Ręka do góry, komu zdarzyło się chociaż raz obejść szerokim łukiem wagę łazienkową, ponieważ nie chcieliśmy robić sobie dodatkowej przykrości, kontrolując masę naszego ciała. Przypuszczam, że zjawisko jest powszechnie znane i każdy z nas chociaż raz w życiu poczuł to bolesne ukłucie w żołądku, kiedy zobaczył wskazanie tejże upiornej maszyny. Z jaką ulgą przyjmujemy spadek wagi chociażby o jedno oczko, zwłaszcza kiedy niespecjalnie mocno trzymaliśmy się diety. Czujemy się lżejsi, mamy jakby więcej energii, poprawia nam się nastrój, od razu inaczej patrzymy na świat. A gdyby tak na drugi dzień znowu kilogram mniej i kolejnego dnia kolejny i kolejny...

Scott Carey, mieszkaniec upiornego miasteczka Castle Rock, którego fanom Kinga raczej nie trzeba przedstawiać, nieoczekiwanie dla siebie zaczyna chudnąć. Można by pomyśleć – co w tym złego, zwłaszcza gdy jest się facetem w średnim wieku z dość pokaźnym brzuszkiem. Jednak kiedy ubywają kolejne kilogramy, a Scott nadal wygląda jak typowy dobrze wykarmiony Amerykanin, sprawa zaczyna być niepokojąca. Mężczyzna podchodzi jednak do sytuacji z wyjątkowym spokojem, tak jakby pogodził się, że kiedyś może nadejść Dzień Zero. Nowa przypadłość pomaga jednak mężczyźnie spojrzeć z innej perspektywy na to, co dzieje się w jego mieście, a w Castle Rock jak zwykle atrakcji nie brakuje.

Wyznania Gejszy - Arthur Golden

Wyznania Gejszy została napisana na podstawie biografii Mineko Iwasaki, najbardziej znanej gejszy w Japonii. To właśnie na podstawie jej wspomnień powstała debiutancka powieść Arthura Goldena, który napisał historię tak przejmującą i tak na swój sposób bolesną, że nie sposób sie od niej oderwać. Nic zatem dziwnego, że film na jej podstawię został obsypany oscarami. Ale może zacznijmy od początku...
 

Ta niezwykła opowieść zaczyna się w małej, nieznanej wiosce Yoroido w roku 1929 roku. Chiyo (później Sayuri) jest córką prostego rybaka, która w wieku dziewięciu lat zostaje sprzedana przez owdowiałego ojca do renomowanej szkoły gejsz w Kioto. Z naiwnej, niewyedukowanej dziewczynki miała stać się piękną, wyklafikowaną kobietą do towarzystwa, znająca się na tańcu, muzyce, noszeniu kimona, nakładaniu makijażu, układania włosów a nawet nalewania sake. Zadanie nieproste, ale czego się nie robi dla mężczyzny, którego nie powinno się kochać. I to nie tylko ze względu na to, że jest od niej dużo starszy...

Żona między nami - Greer Hendricks, Sarah Pekkanen

Komu bardziej zaufasz - jemu czy jej? Zastanów się. Masz tylko jedną próbę. Niczego z góry nie zakładaj. Podczas lektury pomyślisz, że to kolejna książka o zazdrosnej byłej żonie, która ma obsesję na punkcie swojej następczyni - piękniejszej i młodszej. Ale to nie tak. Powoli... Strona po stronie dojdziesz do prawdy. I pamiętaj - CZYTAJ MIĘDZY KŁAMSTWAMI!

Vanessa Thompson poświęca całe swoje życie dla "zbyt dobrego, by mógł być prawdziwy" męża Richarda i przenosi się wraz z nim do podmiejskiego Westchasteru. Jednakże ich z pozoru idealne małżeństwo nie trwa długo. Niebawem po rozwodzie jej były mąż wieże się z młodszą i piękniejszą kobietą, Nellie. Wszystko wiedzie ku nowemu (drugiemu) happy endzie, do czasu aż Nellie poznaje Vanessę...

J-Drama Review: Seisei Suruhodo, Aishiteru, czyli o historii, która w Polsce nie miałaby racji bytu, a szkoda!

Zapewne każdy, kto w minimalnym stopniu spotkał się z dramami wie, że opowiadane historie znacząco różnią się od naszych polskich/europejskich/amerykańskich standardów. O tym, jak bardzo, trzeba się samemu przekonać... lecz tym razem nie chodzi mi o omawianie, lecz o samą tematykę. O przedstawienie instytucji małżeństwa oraz rozwodów.
 

W ramach wstępu powiem, że na Seisei Suruhodo, Aishiteru (pl. Wystarczy, że cię kocham / eng. Love, Katharsis) to drama, na którą trafiłam przez całkowity przypadek. Szukałam czegoś, żeby podtrzymać moją chęć uczenia się japońskiego (wspiera mnie w tym bardzo dobrze Duolingo, gdzie codziennie poświęcam tak z 10/20 minut dziennie). Tyle że jestem mało tolerancyjna - wiele historii po prostu mnie "boli" i uciekam od nich już po pierwszym odcinku. Tym razem jednak było inaczej - zachęciła mnie mała liczba odcinków (raptem 10 - to znak, że nie będzie ta opowieść rozwleczona) oraz nietypowa tematyka. Fakt, że nie żałuję, jest najlepszym dowodem na to, że jest dobrze!

Mia Kurihara to wielka miłośniczka biżuterii - szczególnie tej od Tiffany'ego, gdzie też pracuje z ogromnym oddaniem twierdząc, że biżuteria przechowuje ludzkie uczucia (co też bardzo często powtarza). Pewnego dnia poznaje Kairiego Miyoshi, który pomaga jej znaleźć utraconą rzecz. Dziewczyna nie wie, że już następnego dnia mężczyzna okazuje się być jej szefem. Biurowy romans murowany, ponieważ zarówno ona, jak i on zakochują się w sobie właściwie już w pierwszych minutach, ale ale... nie mogłoby być tak pięknie. Kairi nosi na swoim palcu obrączkę...

Popiół i czerwień - Pyun Hye-Young

Pełna nadziei na nowe, ciekawe doznania - z dużą dawką wiary na doświadczenie czegoś "orientalnego" - zamówiłam sobie pierwszą powieść koreańskiego pisarza. A dokładnie pisarki - Pyun Hye-Young. Wybrałam Popiół i czerwień, ponieważ polecał ją Wielki Buk, mówiąc (mniej lub bardziej) to, że to historia, którą nie sposób jednoznacznie opisać, a tym bardziej podsumować. Ale spróbuję! 

Ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem słyszymy częściej niż relacje z groźnych zdarzeń, 

ale kiedy w końcu niebezpieczeństwo nadchodzi - robi to bez zapowiedzi... 

Pewien mężczyzna - na zlecenie swojej firmy - zostaje oddelegowany do dalekiego kraju. Jego nudne, pozbawione większego sensu życie zmienia się już od pierwszego dnia pobytu na obczyźnie, kiedy na lotnisku dowiaduje się o panującej epidemii. Nikt nie chce mu pomóc, nikt nie potrafi mu wytłumaczyć jego roli. Zostaje natomiast poddany kwarantannie. Będąc całkowicie odłączonym od świata - fizycznie i komunikacyjnie - musi radzić sobie sam, jeżeli chce przetrwać. 

Brzmi dziwnie? Mogę zaświadczyć, że podczas lektury połapiecie się szybko, co z czego wynika (a przynajmniej gdy chodzi o tę powierzchowną warstwę powieści), ale musicie to zrobić sami. Fabułę Popiołu i czerwieni nie sposób opisać w kilku zdaniach, ponieważ budową przypomina rzekę. Albo ludzkie życie obdarte z wizji marzeń.