Witajcie, kochani :)
W końcu i ja doczekałam się pierwszego tak nieprzychylnego odbioru mojej recenzji. No bo jak to tak? Mogę mieć swoje zdanie?! Jak mnie - recenzentowi - może się jakaś książka nie podobać?!
Pfff... Własne zdanie... kto to słyszał...
I wiecie, co jest śmieszne? Że to nawet nie jest żart - najwidoczniej wiele ludzi właśnie tak sądzi. A szczególnie - jak widać - autorzy, którzy wierzą całym sercem, że ich powieści to po prostu geniusz w czystej postaci.
No i spoko. Ja tam do tego nic nie mam. Ale żeby wytykać kogoś palcem za to, że napisał mniej przychylną opinię? WSTYD!
Wczoraj opublikowałam nieprzychylną opinię na temat debiutu Augusty Docher zatytułowany Eperu. Wędrowcy. W życiu bym nie pomyślała, że zostanę za to po prostu obrażona! Bo inaczej tego nazwać nie mogę!
Otóż istnieje sobie pewna fanowska grupa: Augusta Docher - lubię to!, która skupia wokół siebie wszystkich miłośników twórczości tej autorki. Grupa otwarta dla wszystkich... otwarta? Oj, chyba niekoniecznie! A to wszystko - no proszę, proszę! - czyżby było pokrótce moją sprawką? :D
