Poznawania mnie ciąg dalszy + ROZWIĄZANIE WIELKIEGO KONKURSU

Kochani moi, aż nie wierzę, że dostałam od Was tak wiele miłych słów. Wasze komentarze były dla osłodą na zapowiadający się gorzki humor... a dzięki Wam (oraz tym dziesiątkom bliskich, którzy do mnie zadzwonili czy chociażby pisali) śmiałam się przez cały dzień! Oby było to proroctwem, iż cała "dwudziecha" okaże się tak radosna! Dziękuję :)

Dodatkowo chyba po raz pierwszy od dawien dawna w ciągu dnia odwiedziliście mnie ponad 1000 razy! Szok! Taki oto kolejny prezent od Was! Jest mi niezmiernie miło! Aż się cieszę, że i ja mam Wam coś do wręczenia!

Jako że popłynęły kolejne pytania, z radością na nie odpowiedziałam i oczywiście wzięłam je pod uwagę przy Wielkim Konkursie - a rozwiązanie znajduje się już na samym końcu kolejnego długiego postu!!!

Koniec z bycia nastolatką, czyli Q&A!

Chodź dzień jest dziś dla mnie bardzo szczególny, tak po raz pierwszy w życiu przeżywam go zupełnie inaczej. To pierwszy raz, gdy 11. stycznia nie zobaczę moich rodziców, nie przytulę się do nich, nie ucałuję. To pierwszy raz, gdy 11. stycznia nie usłyszę na wlasne uszy chociażby tego symbolicznego zdania od swoich najbliższych. To pierwszy raz, gdy 11. stycznia czuję się... jakby  to nie był 11. stycznia.

Właśnie tego dnia już 20 lat temu przyszłam na świat - punkt 9:40. Jak tylko to sobie uświadomię, nie mogę uwierzyć, że tak szybko to całe życie mija. Czasami mam wrażenie, że ludzkie życie polega na krótkim zwolnieniu, by zdmuchnąć przybywające świeczki na torcie, by zdać sobie sprawę, że to już kolejny rok minął...

Ech... Dopada mnie chyba starość!

W tym roku nie będę świętowała hucznie (w sumie rok temu też było skromnie), ale będzie wyjątkowo przynajmniej na blogu! Oto przyszedł czas na Wasze pytania, czyli skromne Q&A z moją osobą w roli głównej!