Ptaki - Daphne du Maurier

Stwierdzam, że jestem już fanką twórczości Daphne du Maurier. Może nie wszystkie jej książki są równe - Rebeka to mistrzostwo, podczas gdy Oberża na pustkowiu pozostawia trochę do życzenia - ale niepodważalnie trzeba stwierdzić, że ta pisarka miała wyjątkowy styl. Wiedziała, JAK pisać, by TAK pisać. I to niezależnie od tego, czy mówimy tu o długiej formie czy krótkiej, takiej jak Ptaki i inne opowiadania.

Czy potrafimy naprawdę zadomowić się w otaczającym nas, na pozór doskonale znajomym świecie? A może to, na co bezwiednie patrzymy na co dzień, już na zawsze pozostanie obce i niegościnne?

Jestem pewna, że wszyscy kojarzycie Ptaki - głośny film Hitchcocka, który trafił na listę najważniejszych filmów swoich czasów. A czy wiecie, że muzą tego reżysera była właśnie Daphne du Maurier i to właśnie na podstawie jej opowiadania Hitchcock stworzył swoje dzieło? Od razu mówię, że opowiadanie a film to dwa różne światy. Hitchcock poszedł w inną stronę świata przedstawionego - bardziej filmową - podczas gdy du Maurier stąpała twardo po ziemi. Ale bez wątpienia i z tego dzieła, i z drugiego wieje grozą.

Kozioł ofiarny - Daphe du Maurier

 

Jeżeli jest jakiś autor taki jak Daphne du Maurier, która swoją Rebeką całkowicie mnie w sobie rozkochała, to człowiek się dłużej nie zastanawia. Czyta wszystko, co tej pisarce udało się stworzyć i wszystko na swój sposób go zachwyca. Mniej lub bardziej, ale wciąż zachwyca. Tak właśnie jest z Kozłem ofiarnym, który swoim klimatem całkowicie mnie porwała.

W życiu nic nie dzieje się przypadkowo, nawet jeśli na pozór tak się wydaje.

John to Anglik, wolny duch, który wciąż nie odnalazł swojego miejsca w życiu. Pogłębiając wiedzę o Francji, podróżuje po Paryżu, gdy wtem przypadkowo natrafia na człowieka, który wygląda dokładnie tak jak on. Mężczyzna ma na imię Jean i jest francuskim arystokratą, a jak przystało na arystokratę, postanawia się zabić. Dochodzi do zamiany miejsc, z tym wyjątkiem, że John bynajmniej się na nią nie godził. Zwykła przekora jednakże sprawia, że Anglik postanawia wejść w rodzinne życie Jeana, by z dnia na dzień zrozumieć, dlaczego ten pragnął ucieczki.