Nieplanowana miłość - Vi Keeland

Doprawdy nie wiem, co mnie podkusiło, by sięgnąć po książkę, na której okładce widnieje ładny pan z sześciopakiem. Na ogół stronię mocno od podobnej literatury, bo przecież z góry wiadomo, czego się można po niej spodziewać. Ale coś mnie podkusiło, by jednak sprawdzić, na jakim poziomie stoi obecnie literatura z kategorii romans/erotyka, bo w sumie czemu nie? Vi Keeland stała wysoko w tejże kategorii, w związku z tym to właśnie jej Nieplanowaną miłość zamówiłam w księgarni TaniaKsiazka.pl. No i się zaczęło.

Fabuła - czyli coś, co wszyscy znają, ale imiona się różnią.

Beck to przystojniak, jakich niewiele. Piękna twarz, ciało rzeźbione przez greckiego boga. Takie cuda. A w dodatku (bo jakże by inaczej) jest cholernie bogaty i cholernie ambitny. Jakaś firma, jakieś sukcesy. No taka codzienność. Ma babcię, której na imię Louise i której główną cechą jest bycie ekscentryczką. Swoje ostatnie lata życia zamierza bawić się na całego, do czego pomocy potrzebowała towarzyszki podróży Eleanory. Gdy Beck poznaje Norę, zamiast spodziewanej staruszki dostaje chodzącą seksbombę (czy kogoś to dziwi?). Poznają się, pragną siebie, zakochują się. W tle dzieją się różne tragedie, co by Nieplanowana miłość miała ponad trzysta stron. No i żyli długo i szczęśliwie. Koniec.

Seks, zdrowie i świadomość - Liz Goldwyn

Seks, zdrowie i świadomość zamówiłam w TaniaKsiazka.pl, ponieważ ostatnimi czasy mam fazę albo do reportaże, albo właśnie na poradniki. Jako że lubię się rozwijać, a nauka własnego ciała i duszy jest czymś, co od zawsze mnie fascynuje, postanowiłam dać szansę tejże pozycji. Cóż mogę powiedzieć? Raczej nie polecam.

Książka traktuje o seksualności w sposób kompleksowy, a przy tym wypełniony truizmami. Przyznam szczerze, że jestem na świeżo po lekturze i doprawdy nie mam pojęcia, o czym czytałam. Autorka przypomina, że wielu z nas szuka w seksie wypełnienia pustki (jakbyśmy tego jeszcze nie wiedzieli). Wiele z nas ma do przepracowania traumy z dzieciństwa oraz granice, których nie potrafimy przekroczyć (kolejna oczywista oczywistość). Przypomina, jak istotna jest świadoma komunikacja oraz uczy nas, jaka niezwykła moc płynie z menstruacji oraz masturbacji. Na koniec porusza złożony temat, jakim jest próba odpowiedzenia na pytanie: Czym jest miłość?, by następnie przeskoczyć do przemijania. Oprócz tego nie znajdziecie tu nic więcej.

This Summer - Anna Chaber

Już dawno temu zwróciłam uwagę na nazwisko Anny Chaber. To właśnie ta autorka swoją powieścią Zaproś mnie na pumpkin latte wygrała konkurs "Jesienny Wieczór". Jako że lubię wierzyć, że konkursy wygrywają naprawdę najlepsi, zapamiętałam sobie, by dać szansę tej autorce. Aż wreszcie ten moment nadszedł, gdy na stronie TaniaKsiazka.pl zauważyłam This summer. Czemu by i nie dać szansy?

Weronika to dwudziestotrzyletnia studentka, która podczas wakacji rozpoczyna staż jako księgowa w niewielkiej firmie. Tak naprawdę jej wielką pasją jest sztuka, ale despotyczny ojciec nie pozwala córce realizować swoich marzeń. Tyle dobrego, że w trudnych chwilach słuchanie podcastów o dziełach sztuki ją uspokaja, co też pomogło jej pierwszego dnia w pracy. Adam - stały pracownik w firmie - zauważa zrelaksowaną twarz Weroniki, która żyła w innym świecie za pośrednictwem słuchawek, co niezmiernie go zirytowało. Zwłaszcza gdy bóle ciała odbierały mu swobodę życia. Jednakże praca to praca, więc Adam powoli przekonuje się do Weroniki, a ona do niego. Przypadkowy pocałunek sprawia, że coś między nimi zaczyna się dziać, mimo że Adam bardzo boi się zaangażować w poważny związek. Jednakże długie dni słonecznego lata to czas, gdy słońce zaraża optymizmem, więc ostatecznie chłopak daje szansę Weronice. Jednakże początek związku nie oznacza końca ich problemów.

Cudowne lata - Valérie Perrin

Są takie historie, które chwytają za serce dopiero z wiekiem. By pojąć tęsknotę, trzeba doświadczyć tęsknoty. By pojąć wspomnienia z dzieciństwa, trzeba stać się dorosłym. By pojąć przyjaźń, trzeba mieć przyjaciela. Valerie Perrin poszła właśnie tym tropem. Cudowne lata stały się mieszanką wspomnień z dzieciństwa, tęsknoty za tym, co minęło, oraz przyjaźni. Tylko jako dzieci potrafimy kochać naprawdę mocno.

Rok 1986. Adrien Bobin, Étienne Beaulieu i Nina Beau chodzą do tej samej klasy szkoły podstawowej. Początkowo łączy ich przypadkowa zbieżność ‒ nazwiska całej trójki zaczynają się na literę „B” i w szkole zawsze wyczytywani są jedno po drugim. Wkrótce jednak stają się nierozłączni także poza szkołą. Uczą się i bawią ‒ zawsze razem, nawet gdy mijają beztroskie lata i z podstawówki przechodzą do gimnazjum, a potem do liceum, aż w końcu porzucają szkolne autobusy i zaczynają chadzać do nocnych klubów. Związani przysięgą krwi, obiecali sobie za wszelką cenę wspierać się w osiągnięciu upragnionego celu: nade wszystko pragną opuścić małe prowincjonalne miasteczko, z którego pochodzą, i zamieszkać w Paryżu, oddać się muzycznej pasji i za nic nie pozwolić, by życie ich rozdzieliło. Ale czas mija nieubłaganie, a los ma wobec nich własne plany…

Rok 2017. Na dnie jeziora w małym miasteczku, w którym dorastała trójka przyjaciół, znaleziony zostaje wrak samochodu. Virginie, niezależna dziennikarka lokalnych mediów, relacjonuje wydarzenie. W przeszłości bardzo dobrze znała Adriena, Étienne’a i Ninę. Jaki jest związek między tragicznym wypadkiem a historią ich nierozłącznej przyjaźni?

Uwięziona - B.A. Paris

 

Amelie budzi się w ciemnym pokoju. Nie ma pojęcia, dokąd ją zabrano, ale bez trudu domyśla się powodu. Jest żoną miliardera, Neda Hawthrope'a. Porywacze chcą otrzymać za nią okup. Nie mają bowiem prawa wiedzieć, że Amelie i Neda łączy bardziej umowa aniżeli miłość. Czas upływa. Amelie musi się stamtąd wydostać. Zwłaszcza, że jej mąż chce ją poświęcić.

Powieści B.A. Paris to dla mnie obowiązkowe lektury. I absolutnie nie chodzi o to, że jestem ogromną fanką jej twórczości. Co to, to nie. Według mnie to zwykłe czytadła, które czytam w okamgnieniu i już nigdy do nich nie powracam. Ale no właśnie - czytam je w okamgnieniu, ponieważ tak bardzo mnie wciągają. I to od samego początku do końca. Zawsze jestem ciekawa rozwiązania tajemnicy i mimo że najczęściej jestem lekko rozczarowana, to i tak polecam dalej.

Sypiając z psychopatą - Carolyn Woods

Kojarzycie Oszusta z Tindera? Jeśli dokument Netflixa zrobił na Was wrażenie, Sypiając z psychopatą również Wam się spodoba. Ta historia jest tak nieprawdopodobna, że aż trudna do uwierzenia. A przecież zdarzyła się naprawdę - żeby nie powiedzieć, że wciąż się dzieje. Jesteście ciekawi? Zapraszam na recenzję Sypiając z psychopatą z Taniej Książki.

Zaczęło się jak w bajce - tej o bogatym księciu znajdującym przeznaczoną sobie księżniczkę. Trochę się ta księżniczka naczekała, ponieważ Carolyn po raz pierwszy spotkała Marka po 50tce. Ale to nie przeszkadzało. Zaiskrzyło od razu. Tym samym Carolyn weszła do ekscytującego, pełnego przepychu świata, w którym on był agentem specjalnym (!), który tylko przez tajne siły nie miał czasami dostępu do swojego konta i musiał od niej pożyczać pieniądze. 

Kobieta, którą byłam - Kerry Fisher

Pamiętacie Posłuszną żonę, Matkę (prawie) idealną bądź Sekretne dziecko? Każda z tych książek zagościła na mojej półeczce i w sposób szczególny przypadła do gustu mojej mamie i cioci. Ostatecznie to świetny przykład literatury kobiecej, która kryje w sobie tajemnice, thriller i prawdę - choć smutną, to wciąż rzeczywistą. 

Brudne kłamstwa za pięknymi obrazkami.
Czy nowy dom to szansa, aby zacząć wszystko od nowa?

Kate Jones musiała znowu uciekać. W przypływie desperacji zmieniła nazwisko i z nastoletnią córką przeprowadziła się na drugi koniec kraju. Może tu będą wreszcie bezpieczne, z dala od plotek i wytykania palcami, wśród ludzi, którzy nic o niej nie wiedzą. Ani o jej przeszłości. Tajemniczość Kate intryguje sąsiadki z osiedla przy Parkview Road. Małomówna i zamknięta w sobie samotna matka, niewiele zarabiająca jako ratowniczka medyczna, wydaje się nie pasować do Gizeli oraz Sally, które na Facebooku z entuzjazmem opisują swoje rodzinne szczęście, sukcesy i drogie przyjemności. Ale to właśnie w kobietach, którym może zazdrościć idealnego życia, Kate znajduje oddane przyjaciółki. Nic jednak nie jest takie oczywiste… 

Pewnego dnia podczas dyżuru w szpitalu Kate zostaje wezwana na miejsce poważnego wypadku samochodowego. To, co stanie się później, zupełnie nieoczekiwanie wystawi na próbę serdeczną relację łączącą trzy kobiety, burząc zarazem ich dotychczasowe wyobrażenia o sobie. Jakie są granice zaufania i lojalności? Czy nadzieje Kate na nowe życie okażą się iluzją? Głęboko poruszająca opowieść o przyjaźni, macierzyństwie, małżeństwie oraz o cenie, jaką płacimy za udawaną doskonałość, zachwyci czytelniczki Kerry Fisher, Jodi Picoult, Liane Moriarty i Diane Chamberlain.*

Moja kuzynka Rachela - Daphne du Maurier

Po Moją kuzynkę Rachelę sięgnęłam za względu na Rebekę, którą do tej pory wychwalam pod niebosa (serio - jak jeszcze nie czytaliście, to koniecznie nadróbcie). Stąd też mniej więcej wiedziałam, czego mogę się spodziewać - podróży w czasie, miłości, nienawiści i tajemnicy. Zwłaszcza tajemnicy. To też otrzymałam, ale w znacznie mniejszym stopniu, niż się spodziewałam. Okazało się bowiem, że Moja kuzynka Rachela wprawdzie jest przyjemną lekturą poprowadzoną w mądry sposób, ale niestety nie przebije się przez popularność Rebeki.

Początek jest obiecujący. Oto Filip, dwudziestoczteroletni zatwardziały kawaler, otrzymuje list od swojego schorowanego opiekuna, Ambrożego, że we Włoszech zakochał się i poślubił wdowę, Rachelę. Niestety nagłe dodatkowe bóle sprawiły, że nie zdołał wrócić z małżonką do Anglii, gdyż zmarł... bez zmiany testamentu na korzyść nowej żony. Innymi słowy wszystkie dobra przepadają na Filipa. Po kilku tygodniach Rachela postanawia odwiedzić nabytek zmarłego męża i okazuje się zupełnie inną kobietą, niż ją sobie Filip wyobrażał. Jest miła, elokwentna, dobrze wychowana i piękna. Filip zakochuje się w niej bez pamięci. W międzyczasie jednak znajduje w starych rzeczach Ambrożego listy nigdy do niego nie wysłane, w których starszy kuzyn informuje, że jego nagłe pogorszenie na zdrowiu spowodowane jest... otruciem.

Czuła Przewodniczka. Kobieca droga do siebie - Natalia de Barbaro

     Do książki Czuła Przewodniczka zamówionej w księgarni Tania Książka autorstwa polskiej psycholog Natalii de Barbaro podchodziłam z pewną dozą sceptycyzmu. Będąc miłośniczką literatury z kategorii nauk społecznych i samorozwoju oraz przeczytawszy sporo tego typu książek, miałam poczucie, że ta książka raczej nie powie mi niczego nowego i nie zrobi na mnie większego wrażenia. I tu przyznaję – myliłam się. 

Książka dzieli się na trzy części. W pierwszej przybliżone i omówione są trzy główne typy osobowości kobiet: Potulna, Królowa Śniegu i Męczennica. Według de Barbaro wszystkie trzy cechy są obecne w każdej/każdym z nas, jednakże jedna z nich zawsze dominuje. Druga część to dalsze rozważania na temat trzech głównych typów, a także próba przedstawienia czytelnikowi sposobu na akceptację siebie i pracę nad krytyką Królowej Śniegu, zbytnią uległością Potulnej czy toksycznym niezadowoleniem Męczennicy. Ostatnia część to pomysły na to, jak wyjść z ram, w których (wbrew własnej woli czy świadomości) żyło się przez ostatnie lata. Ponadto po każdym rozdziale jest miejsce na własne notatki, a całość została bardzo ładnie wydana.

Kobieta w białym kimonie - Ana Johns

Źródło: wydawnictwo

Dwie kobiety. Dwie historie dziejące się na dwóch krańcach świata w dwóch różnych okresach historycznych.

Japonia rok 1957. Siedemnastoletnia Naoko Nakamura musi zadecydować, co będzie dla niej ważniejsze: jej szczęście osobiste czy dobro rodzinne. Zakochana w Hajime (amerykańskim marynarzu) musi poślubić Satoshiego (japońskiego chłopaka z dobrej rodziny), a jej wybór może zaskoczyć. Stany Zjednoczone, czasy współczesne. Tori Kovać musi zmierzyć się z własnym przeznaczeniem, gdy po śmierci ojca odkrywa, że ten miał dwie żony, w związku z czym Tori może posiadać rodzeństwo.

Dziewczyna z Neapolu - Lucinda Riley

Lucinda Riley jest znaną obecnie powieściopisarką, która w polskiej świadomości zaistniała dzięki serii Siedem Sióstr. Co prawda, ja ów pozycji nie czytałam (choć bardzo bym chciała), ale przygodę z jej pisarstwem postanowiłam zacząć od jej najnowszej (choć jednocześnie jednej ze starszych) pozycji.

Rosanna Menici to piękna, młoda dziewczyna obdarzona wyjątkowym głosem. Do tego stopnia wyjątkowym, że potrafiła oczarować nim każdego. W tym między innymi Roberta, w którym zakochuje się od pierwszego wejrzenia i postanawia zostać jego żoną. To właśnie on podsuwa jej pomysł wykorzystania jej ogromnego daru jakim jest śpiew, w związku z czym Rosanna postanawia spróbować swych sił w operze. Ta opowieść to zapis historii drogi na szczyt, wypełniony pasmem sukcesów i ogromnej miłości, która nie miała innego wyjścia jak po prostu przerodzić się w niezdrową obsesję.

NIC NIE SMAKUJE TAK SŁODKO JAK MIŁOŚĆ I NIE PALI ŻYWYM OGNIEM TAK JAK ZDRADA

Rebeka - Daphne du Maurier

O mój Boże... o mój słodki Boże. Że też ja tak późno natrafiłam na tę książkę. Na TĘ książkę - wyjątkową, wspaniałą, jedyną w swoim rodzaju. Historię, od której nie mogłam się oderwać. Bohaterów, którym nie mogłam nie współczuć. Miłości, której nie mogłam nie życzyć spokoju. Tak, zdecydowanie. Rebeka ma to wszystko, co potrzebuje dojrzały czytelnik: dającą dużo myślenia fabułę i jak najbardziej prawdziwą historię, która - kto wie - może nawet mogłaby być prawdą? Tak czy siak, przygotujcie się na pianie z zachwytu, gdyż Rebeka autorstwa Daphne du Maurier już od pierwszych stron trafiła do mojej listy perełek; książek życia.

A miało być tak cudownie - zupełnie jak z bajki. Oto ona, zaledwie dwudziestojednoletnia pani do towarzystwa spotyka jego - przystojnego, bogatego, czterdziestodwuletniego wdowca. Znając go zaledwie trzy tygodnie postanawia wziąć z nim ślub i wyjechać do jego posiadłości w Manderley. Wtedy wszystko się zmienia. Szarmancki Maxim staje się nieobecny, a ogromna rezydencja ze służbą wcale nie przypomina domu z bajki. A co gorsze, gdziekolwiek by nie spojrzała, ma wrażenie, że duch Rebeki - pierwszej żony Maxima - jeszcze nie opuścił zarówno Manderley, jak i serca Maxima.

Matka (prawie) idealna - Kerry Fisher

Kerry Fisher jest jedną z tych autorek, które warto znać... no a przynajmniej było warto, jako że jej debiut Posłuszna żona okazał się strzałem w dziesiątkę, jeżeli chodzi o fabułę i zaciekawienie odbiorcy. Sekretne dziecko to niestety nie ta sama półka, ale wierzyłam, że to tylko przejściowy stan.  Dobrze, że się dowiedziałam, że Matka (prawie) idealna to wcale nie jest najnowsza powieść tej autorki - pochodzi ona bowiem z 2014 roku, bo bym sądziłam, że Kerry Fisher pisze coraz gorzej. Jakie pierwsze kroki poczyniła Kerry Fisher w drodze ku pisarskiemu spełnieniu?

Źródło

Czy ideały chodzą po tym świecie?

Jeżeli nawet jakieś chodzą, to na pewno nie jest to Maia. Mimo że jest inteligentną, atrakcyjną kobietą, nie wierzy w to, że mogłaby być idealna (albo przynajmniej prawie idealna). Ze względu na zajście w ciążę w młodym wieku, nie była w stanie skończyć edukacji. Bezrobotny ojciec jej dzieci wcale nie motywuje jej w dążeniu do spełnienia, w związku z czym wszystkie opłaty musi ponosić Maia. A co może robić młoda, starająca się kobieta bez wykształcenia, by dobrze zarobić? Noooo chociażby pracować jako sprzątaczka u bogaczy!

W ten sposób Maia poznaje pewną starszą kobietę, która wyciąga do niej pomocną dłoń. Kim jest i czemu oferuje pieniądze na wykształcenie jej dzieci - tego Maia nie wie. Wie jednak, że zrobi wszystko, żeby jej dzieci miały lepiej od niej. W ten sposób Harley i Bronte trafiają do najlepszej szkoły w mieście. Oczywiście nie ma nic za darmo, w związku z czym Maia musi jeszcze raz zakasać rękawy i powalczyć o lepsze życie jej maluchów. A może nie tylko ich?

Świąteczny list - Elyse Douglas

Czy zdarzyło wam się marzyć chociaż raz, by przenieść się w odległe czasy i mieć możliwość przekonania się na własnej skórze, jak w danym momencie ludziom się żyło, czym się trudnili i jakie mieli zmartwienia dnia codziennego? Może zabrzmi to do pewnego stopnia dziwnie, ale ja bym chciała przenieść się w czasy II Wojny Światowej i zobaczyć na własne oczy te wszystkie wydarzenia, o których miałam okazję czytać w książkach historycznych i przyswajać na lekcjach. Główna bohaterka Świątecznego listu właśnie dostaje taką szansę. Tylko czy chociaż drobna ingerencja w przeszłość nie zmieni nic w przyszłości?

http://czytamytu.blogspot.com/2019/01/recenzja-swiateczny-list-elyse-douglas_23.html

Eve Sharland prowadzi zwyczajne życie, ma przyjaciółkę od serca, ukochanego psa i poharatane serce po przejściach rozwodowych z mężem, którego nakryła na zdradzie. Nigdy jednak nie przestała marzyć o odnalezieniu prawdziwej miłości, nie straciła nadziei. Pewnego dnia odwiedza stary sklep z pięknymi antykami. I pośród nich odnajduje stary lampion, w nim zaś nieotwarty list. Gdy po dotarciu domu dziewczyna go otwiera, ze zdumieniem spostrzega, że pochodzi on z 24 grudnia… Ale 1885 roku! Jeszcze dziwniejsze wydaje się to, do kogo został on zaadresowany - mianowicie do dziewczyny, która ma tak samo na imię i nazwisko jak ona. Eve zapala stary lampion i czyta poruszona list. Nagle jej wzrok zaczyna płatać figle i rozmywać się. Dziewczynie wydaje się, że zaraz zemdleje, przez chwilę nie rozumie tego, co się z nią dzieje. Po czym raptownie wszystko wraca do normalności. Te wydarzenia oraz wiadomość, a raczej prośba zawarta w liście nie dają jednak bohaterce spokoju. Kilka dni później udaje się na pewną ławkę do Central Parku i ponownie zapala lampion. Nagle budzi się w dalekiej przeszłości, w 1885 roku. Czy dziewczyna będzie umiała się w nim odnaleźć? Czy pomoże parze, która pragnęła siebie do granic możliwości, a los postanowił spłatać im figla? Czy w końcu jej samej uda się odnaleźć szczęście i prawdziwą miłość? 

Milcząca ofiara - Caroline Mitchell

Stare dobre przysłowie Marty na temat książek brzmi: Nie nastawiaj się. Jednakże Marta jest niepoprawną optymistką, przez co nieustannie daje się zwodzić powieściom - zwodzić typowo po okładce i krótkim opisie. No i masz babo placek w postaci negatywnej recenzji.

Pewnego dnia Emma dowiaduje się o tym, że jej mąż dostał awans i decyduje się kupić nowy dom. Na pozór radosna nowina doprowadza Emmę do szewskiej pasji - wie, że nie może wyprowadzić z wyspy, ponieważ pochowała tam młodego nauczyciela. W tym samym czasie mają miejsce dziwne wydarzenia, niepokojące telefony. Emmę ogarnia niepokój. Okazuje się, że zwłoki zniknęły... Co się za tym kryje? I czy w ogóle warto to wiedzieć? 

Kryminalne przypadki Matyldy - Bożena Mazalik

Dawno już nie dałam szansy żadnemu nowemu, nieznanemu szerszej publiczności autorowi, w związku z czym postanowiłam to zmienić. Z tej przyczyny zainteresowałam się Kryminalnymi przypadkami Matyldy, mając nadzieję na coś ciekawego. A ów wiarę miałam tak długo dopóty, dopóki nie dostałam książki w swoje ręce. I niestety wyszło jak wyszło.

Matylda to pisarka i malarka, choć jakbyście mnie zapytali, mam wrażenie, że to jakaś gwiazda (w dodatku bogata), jedynie mało znana. Jako że w dniu swojego ślubu zostaje zostawiona na ślubnym kobiercu, postanawia wyjść z kościoła ot tak sobie (co z gośćmi?), wsiąść do samochodu swojego dawno nie  widzianego znajomego (to po co go zapraszała na ślub?) i pojechać do jego zamku (jakim cudem ten pan ma na własność zabytek?). Niestety nie znajduje w nim świętego spokoju a trupy, trupy i jeszcze raz trupy...

Wiecie co? Czuję się oszukana, ponieważ Kryminalne przypadki Matyldy nie miały w sobie niczego, co obiecywały swoim opisem. Że komedia? Możliwe, ale bardzo słabych lotów. Że romans? Jak tak, to bardzo toporny. Że kryminał? Szkoda, że tak bardzo nieciekawy, iż zanim do czegokolwiek doszło, czytelnik musiał uzbroić się w cierpliwość.

Na skraju załamania - B.A. Paris

Czasami naprawdę jest tak, że dla tych "trzech razy sztuka" warto dać szansę jakiemuś pisarzowi. Troszkę obeszłam chronologię twórczości B.A. Paris, gdyż najpierw przeczytałam jej debiut Za zamkniętymi drzwiami, później jej najnowszą powieść Pozwól mi wrócić, by na koniec cofnąć się do drugiego tytułu. I wiecie co? DO TRZECH RAZY SZTUKA!

Podczas burzy Cass Anderson nie zatrzymała się, by udzielić pomocy kobiecie siedzącej w samochodzie, czego szybko pożałowała. Następnego dnia dowiedziała się, że znaleziono ją zamordowaną. Od tego momentu rozpoczyna się prawdziwy niepokój - Cass czuje się obserwowana, nękają ją głuche telefony oraz - co gorsza - nieustanne luki w pamięci. Czuje, że śledzi ją morderca, w co nikt jej nie chce uwierzyć.

Za zamkniętymi drzwiami - B.A. Paris

B.A. Paris to autorka, której (wg statystyk) powieści znikajają z księgarskich półek średnio co 2,5 minuty. Brzmi intrygująco? No na pewno na tyle, by ktoś taki jak ja (książkoholik) musiał sprawdzić, o co tyle hałasu. Swiatowy bestseller? Najpopularniejszy thriller ostatnich lat? Przekonajmy się, co też znajdziemy Za zamkniętymi drzwiami!

Jack i Grace to perfecyjna para, tworząca jeszcze doskonalsze małżeństwo. Piękni, inteligentni, bogaci, zawsze zgodni i nierozłączni. Nic zatem dziwnego, że aż chce się znaleźć coś, co nie pasuje do tego idealnego obrazu. Jednakże bardzo trudno poznać bliżej Grace, ponieważ Jack nie opuszcza jej na krok. Gdy się umawia z nią sam na sam, to albo odwołuje spotkanie... albo przyjeżdża z mężem. Wielka miłość? A może jedno wielkie kłamstwo?

Wiecie, ja tak z natury podchodzę dość sceptycznie do powieści okrzykniętych wielkim bestsellerem. Ostatecznie jeżeli coś spodobało się tak wielu ludziom, na pewno wcale takie dobre nie jest. Prawda? Zatem kto by przypuszczał, że schrupię tę powieść w jedną noc? Ze nie będę w stanie odłożyć jej grzecznie na kolejny dzień, tylko czytać mimo zmęczenia? Ze, pomimo widocznych wad i wielu przeczytanych thrillerów w swoim życiu, tak pozytywnie się zaskoczę trzystoma stronami opowieści o pewnym małżeństwie? Ze będę chciała tę powieść dalej polecać?

Przepowiednia - Gwendolyn Womack

Niekiedy piękna okładka jest zapowiedzią, zachęcającym prologiem do sięgnięcia po daną powieść. Czasem okazuje się być kłamstwem, które mami czytelnika, by ten zakupił dany tytuł, chociaż nie do końca jest on dobry. A jeszcze innym razem oprawa, która kompletnie nie przyciąga wzroku, w środku zawiera historię, o której później ciężko jest zapomnieć. Mogę zdecydowanie powiedzieć, że z Przepowiednią było jak w przypadku pierwszym. Ktoś mógłby jej oprawę określić jako minimalistyczną i prawie nic nie wnoszącą, lecz ja jestem odmiennego zdania. Okładka daje do myślenia, zwłaszcza jej symbolika, w większości dopiero już po zakończeniu lektury. A co na niej widzimy? Fragment twarzy pewnej kobiety, o pięknych, błękitnych oczach, na nią zachodzi starodawna karta, której można by użyć do ułożenia komuś tarota, zaś w klimatycznym tle widać egipskie piramidy. Sam tytuł powieści brzmi niezwykle tajemniczo, zaś jedno zdanie, które zostało umieszczone na okładce, daje czytelnikowi pewien pogląd na to, o czym ta historia będzie. 

Przyznam szczerze, że sięgając po omawianą lekturę, miałam naprawdę duże oczekiwania, trochę wcześniej czytałam o niej opinii w internecie, które w większości przypadków były wielce pochlebne, poza tym przyzwyczaiłam się już, można rzec, że zostałam rozpieszczona przez Wydawnictwo Kobiece, wydające tylko i wyłącznie powieści intrygujące i mające w sobie ten jeden charakterystyczny element, który nie pozwala się od nich oderwać. O moich odczuciach za chwilę, teraz zapoznajcie się z krótkim zarysem, o czym ona w ogóle jest.

Bez słowa - Rosie Walsh

Wyobraź sobie, że poznajesz człowieka, który w przeciągu siedmiu tylko dni staje się najważniejszą dla ciebie osobą. Irracjonalne? Niekoniecznie, ostatecznie na drodze każdego z nas pojawia się osoba odwracająca wszystko do góry nogami. To z nią planujemy przyszłość, tworzymy cele i realizujemy marzenia... chyba że ta osoba znika. 

Podobne zniknięcie przeżywa Sarah, kiedy jej ukochany Eddie nie daje znaku życia. Wykorzystał ją? Zabawił się, a potem po prostu wrócił do żony i dzieci? Sarah w to nie wierzy. Postanawia sama zacząć poszukiwania, a te okażą się bardzo trudne. Ostatecznie - czy ona go w ogóle zna?