Ale musicale! Złote stulecie 1918-2018 - Daniel Wyszogrodzki

Pierwsze w Polsce tak szerokie ujęcie tematu musicalu.

 

Moja miłość do musicali narodziła się właściwie jeszcze w dzieciństwie, stąd też  przypuszczam, że większość moich czytelników również je kocha - choć czasami może nieświadomie. Bo któż nie obejrzał przynajmniej jednej bajki Disneya?
No właśnie.

Bądź co bądź uważam animacje Disneya jako dobry start w poznawaniu o wiele szerszego zjawiska, jakim jest teatr muzyczny,  by doświadczyć różnicy pomiędzy muzyką płynącą z głośników a muzyką na żywo. A ów musicale w tym roku świętują swoje stulecie (gdyż za świadomy początek istnienia tego artystycznego odłamu uważa się zakończenie I wojny światowej), dlatego warto się przekonać, o czym te musicale właściwie są. Pomóc w tym może właśnie ta pozycja. Ale ostrzegam! Powoduje nagły zakup biletów!

Ale musicale! Złote stulecie to istna - nie bójmy się użyć tego słowa - encyklopedia wiedzy na temat najważniejszych musicale, jakie pojawiły się na scenie i albo wciąż w najlepsze na niej balują (The Phantom of the Opera, Hamilton, Les miserables, The Lion King!), albo pojawiły się tylko na chwilę i poniosły porażkę na Broadwayu (Tanz der Vampire, Metro), albo właściwie niewiele miały wspólnego z musicalem samym w sobie (La la land, GLEE) . Ale to nie tylko o tym jest ta wyjątkowa książka - to także kompendium wiedzy o twórcach, kompozytorach, piosenkach czy aktorach.

Ona święta, on dzikus

„Śmierć białej pończochy” to może prawdziwa, może fikcyjna opowieść o świętej i dzikusie, oparta na jak najbardziej historycznych wydarzeniach, którą znają wszyscy ze szkoły. Na przestrzeni wieków Polacy nauczyli się traktować Jadwigę w sposób przedmiotowy, nie poświęcając więcej uwagi jej uczuciom i marzeniom. Najnowszy spektakl Teatru Wybrzeże łamie przyjętą konwencję i przedstawia opowieść z punktu widzenia dwunastoletniego dziecka – przestraszonej, udręczonej, gwałconej dziewczyny, dla której korona bynajmniej nie była błogosławieństwem, lecz przekleństwem.

Po śmierci Kazimierza Wielkiego w Królestwie Polskim nastało bezkrólewie. Najlepszym kandydatem na następcę tronu jest młoda dziewczyna z węgierskiego dworu. Jadwiga Andegaweńska ma stać się królem Polski, ale przecież nie może rządzić sama. Polska szlachta wraz z klerem wybiera na jej męża litewskiego księcia Jagiełłę, by tym samym wzmocnić swój naród o Unię Polsko-Litewską. Wszystko dla dobra państwa, na ołtarzu którego ofiarą staje Jadwiga – dziewczyna, która przecież nawet nie zna tego kraju.

Teatralny sezon 2017/2018 - Podsumowanie

Tak oto nadszedł koniec kolejnego roku akademickiego. Z mojej strony wszystko potoczyło się tak, jak bym sobie życzyła - wszystkie egzaminy zdane w pierwszym terminie, praca licencjacka napisana (i dziś wydrukowana!). Pozostało się tylko obronić, co będzie oznaczało koniec pewnego etapu w moim życiu. Łezka w oku się kręci... ale już tak bardzo chcę mieć to za sobą!

Podobnie sprawa się miała z moim pierwszym teatralnym sezonem. Obejrzałam około czterdzieści przedstawień teatralnych, a o trzydziestu jeden tytułach napisałam recenzję. Jeżeli jesteście ciekawi - zerknijcie na ten post, w którym wszystko krok po kroku przedstawiłam.  Zatem przyszedł czas na moje subiektywne podsumowanie! Oto spektakle, które w jakiś sposób bardziej zostały w mojej pamięci!

Jakie sztuki teatralne obejrzałam w sezonie 2017/2018

Dlatego kocham swoją Wymarzoną Książkę - ta strona jest dla mnie takim wirtualnym pudełkiem wspomnień. Wystarczy, że wejdę i kliknę w odpowiedni link i pstryk! Magia zaczyna działać. Sama nie dowierzam, że pierwszy sezon teatralny już za mną. Wciąż pamiętam ten pierwszy raz, kiedy pełna obaw weszłam do sali, stresując się, że nie podołam napisania czegokolwiek. A tu proszę bardzo - za mną już 31 napisanych recenzji. Długich i krótkich, lepszych i gorszych, bardziej i mniej emocjonalnych. Czas jest abstrakcją.

Zapraszam na przyjrzenie się, co też udało mi się obejrzeć w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Teatrze Miejskim w Gdyni, Teatrze Muzycznym w Gdyni, Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie, w Nowym Teatrze w Warszawie, w Teatrze Ateneum w Warszawie, jak także w Multikinie.

Zrobić coś spektakularnego, coś wyjątkowego

„Płatonow” oraz „Kto się boi Virginii Woolf?” w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego to historie, które, choć napisane w różnych epokach i przez różnych artystów, łączyły w sobie obraz zdeprawowanego świata, pozbawionego nadziei dla swoich obywateli. Jak się okazało, podobnie rzecz ma się w jego kolejnym spektaklu dla Teatru Wybrzeże pod tytułem: „Bella Figura”. 

 

Para kochanków siedzi w samochodzie. Trzykrotnie sprzeczają się o miejsce ich randki. Ona, Andrea (Agata Bykowska), jest samotną matką, farmaceutką, która doskonale wie, że jej ukochany Boris (Michał Jaros) ma żonę. Zazdrosna, pragnie wrócić do domu, jednakże przez niefortunny zbieg okoliczności, potrącają starszą panią, Yvonne (Katarzyna Figura). Tym samym dostają się na jej przyjęcie urodzinowe, które pierwotnie miała spędzić tylko z synem Ericem (Jakub Nosiadek) i jego partnerką Françoise (Katarzyna Dałek). Nikt z nich nie przypuszcza, jak bardzo ten wieczór doprowadzi do ich psychicznego upadku…

Jesteś gotowy uwierzyć? Ghost w Teatrze Muzycznym w Gdyni

Ile jesteś w stanie poświęcić, by uratować najbliższą ci osobę? Na pewno niemało, jednakże sprawa znacznie się komplikuje, gdy jesteś martwy, twoim jedynym wsparciem jest medium-oszustka, a niebezpieczeństwo grozi ze strony najbliższego przyjaciela?

Sam (Sebastian Wisłocki) i Molly (Maja Gadzińska) to młoda, piękna, utalentowana, a przede wszystkim zakochana w sobie para. Wydaje się, że zmierzają do upragnionego happy endu, kiedy ich szczęście zostaje brutalnie przerwane rabunkiem. Sam umiera, ale jak się okazuje ginie jedynie jego ciało - duchem cały czas jest przy Molly. Wtedy też dowiaduje się, że jego ukochanej grozi ogromne niebezpieczeństwo. Sam prosi o pomoc medium Odę Mae Brown (Marta Smuk). Lecz nawet z jej pomocą wcale nie jest tak łatwo przekonać innych, by uwierzyli w ducha…

Czy warto zostać RECENZENTEM TEATRALNYM?

Ja tu milczę, przygotowując się powoli do nadchodzącej sesji, a tu statystyki bloga jasno i wyraźnie nakazują mi coś od siebie napisać. Zaraz stuknie mi 500 000 wyświetleń, a że jest to dość pokaźna liczba, to uznałam, że napiszę coś innego. Coś od siebie. Wyjątkowego, tak jak wyjątkowe jest dla mnie TO doświadczenie. Dumałam, dumałam, i uznałam, że może Was do czegoś zachęcę...?!

Czy warto zostać recenzentem teatralnym?

Wiem, że raczej nie mam prawa za wiele mówić, ale... w sumie czemu nie? Skoro dzielę się fajną formą pracy/spędzania wolnego/hobby i może ktoś z Was po prostu spróbuje swoich sił i przekona się, że nie taki diabeł straszny...

Jakie musicale chciałabym obejrzeć w Gdyni?

Teatr Muzyczny w Gdyni. Miejsce niezwykłe i jedyne w swoim rodzaju. Nieustannie tak samo oblegane przez widzów z całej Polski (serio - przed chwilą patrzyłam na możliwe wolne miejsca... w czerwcu!). Nic w tym dziwnego - mają niesamowitą ilość genialnych, kultowych wręcz musicali. Postanowiłam niektóre z nich tutaj zebrać i wymienić 10 najważniejszych spektakli, których osobiście jeszcze nie obejrzałam... ale bardzo chcę. 

Przy okazji - żebyście wiedzieli mniej więcej, z czym to się wszystko je, wkleiłam również po piosence. Nie zawsze pochodzi ona z materiałów prasowych Teatru Muzycznego w Gdyni, ale przynajmniej przybliża temat. I uznałam, że nawet nie ma sensu mówić - dlaczego chcę pójść na dany spektakl. To wychodzi samo przez się.

Pajęczyna - Agata Christie

Sztuka teatralna. Szalona główna bohaterka. Dziesiątki tajemnic i zagadek. 

Oraz ten niezwykły humor i lekkość pióra Christie. Oto Pajęczyna!

 

- Ty głuptasie! Dobrze wiesz, że możesz mi powiedzieć wszystko, co zechcesz.
- Naprawdę?
- Naprawdę.
- Więc dobrze. - Podniósł się obrócił do niej twarzą. - Kocham cię.
- Bardzo mi miło - odparła wesoło.
- To zupełnie niewłaściwa odpowiedź. Powinnaś powiedzieć nabrzmiałym, współczującym głosem: "Tak mi przykro!".
- Ale to nieprawda. Jestem zachwycona, uwielbiam, kiedy ludzie mnie kochają.

Klarysa Hailsham-Brown, żona Henry'ego Browna, urzędnika Ministerstwa Spraw Zagranicznych, to kobieta skora do robienia sobie żartów. Oczekując przyjścia niezwykle ważnego gościa, nie będzie jej jednak do śmiechu, gdy odnajduje w salonie zwłoki Olivera Costello, obecnego męża byłej żony Henry'ego. Przekonana o tym, iż morderstwo popełniła jej pasierbica, stara się ukryć zwłoki. Jednakże prawda szybko wychodzi na jaw, przez co rozpoczyna się prawdziwe polowanie na winnego...